VERSLAG. XXXV 



een schitterenden metaalglans overtogen, vond Spreker in 

 Julij op bloeijende Daucus; zij schijnt in onze duinen den 

 niet minder prachtigen Hedychrum lucldulum F. onzer heide- 

 velden te vervangen. 



Omtrent de kleine Pteromaliden en Proctotrupiden zou 

 sedert de verschijning der naauwkeurige naamlijst, die de heer 

 Snellen van Vollenhoven daarvan in d873 in het Tijdschrift 

 uitgaf, zooveel nieuws kunnen gezegd worden dat Spreker 

 zich zal bepalen tot het vermelden der voornaamste voor 

 onze Fauna nieuwe soorten, die hij in de Scheveningsche 

 duinen aantrof. 



Deze kleine, groene, blaauwe , purperen diertjes, die steeds 

 met een metaalgloed zijn bedekt en wier vleugels vaak met 

 allerlei vlekjes, banden en teekeningen zijn versierd , kunnen 

 als zij behoorlijk vergroot zijn, gerust als de Kolibris onder 

 de Hymenopters aangezien worden. Hun aantal is ontelbaar 

 groot, zoowel in individus als in soorten, hunne kleuren- 

 pracht in het oneindige afwisselend en hunne bewerktuiging 

 dikwijls zeer zonderling en bewonderenswaardig. 



Van de vele soorten van Eupelmus onzer duinen, wil Spreker 

 alleen E. atropurpureus Dalm. noemen, wiens smalle, half 

 vliezige, half staalharde vleugels eer springveeren kunnen 

 genoemd worden en ook als zoodanig aan deze diertjes 

 eene springende beweging doen maken. Voorts wil hij ver- 

 melden Cidloneurus elegans Dalm. met een bosje zwarte 

 haren op het gele schildje en met bruin gevlekte vleugels; 

 Dinocarsis hemipterns Dalm. en Ectroma rufescens Dalm., wier 

 bijna eveneens beschilderde vleugels op pi. 10, f. j. k. van 

 het X'^'' deel van ons Tijdschrift zijn afgebeeld. Deze twee 

 laatste soorten heeft hij even als vroeger bij Driebergen 

 op heigrond en nu ook bij den Haag op met Erica begroeide 

 plekjes langs den binnenrand onzer duinen, maar meestal 

 ongevleugeld gevonden. Verder Hahrolepis nuhillpennis Walk., 

 die zoo klein is dat zij in het sleepnet niet opgemerkt 

 zou worden indien de zwart gevlekte vleugeltjes haar 

 niet verrieden, bij Driebergen op eikenbladen; de even 



