AGELENA S. AGROECA BRUNNEA. 33 



pleisterde, niet zeer duidelijk; het werk van Simon bezat 

 ik toen nog niet, en de Afdeeling van Menge, waarin deze 

 dit onderwerp behandelt, kwam eerst veel later uit. 



Het eerste licht ging mij op uit eene schetsteekening 

 (Plaat 1 Fig. 3) en beschrijving van de Geer, — die zeker 

 wel als de ontdekker er van mag worden genoemd , — 

 in de Abhandlung zur Geschichte der Insekten, Nürnberg, 

 ^783, 7'" Th. Tab. 13 Fig. 10. De uit de eijeren voort- 

 gekomen jongen wist hij echter niet te bestemmen. Wel 

 is waar beschreef hij de oogen, te regt, als te staan in 

 « zwey Querliniën » , doch teekende hij , volgens den vorm 

 en oogenstand, meer eene Lycoside af. Eene overeenkomstige 

 schetsteekening van eenen « glockenförmigen cocon » , doch 

 zonder eenige aanwijzing omtrent de maakster, en waar- 

 schijnlijk slechts aan den vorigen schrijver ontleend, vond 

 ik bij Giebel, Güederthiere , S 370, 



Uit Böhm's Illnslrirtes Thierlehen , &" Band S, 594, zond 

 Heylaerts mij toen eene teekening van een regtopstaand 

 nestje (Plaat 1 Fig. 4). Zonder de species te vermelden, 

 schrijft Böhm dit mede aan eene Lycosa of « Wolfspinne » toe. 



A priori nogtans kon ik aan deze meeningen geene waarde 

 hechten, aangezien dergelijke cocon eene te groote afwij- 

 king zou zijn bij de Lycosides, die, zoo als men weet, hare 

 eijerzakjes óf aan het achterlijf, óf met de monddeelen 

 met zich voeren. 



Eerst toen kwam ik in het bezit van Simon's Histoire 

 naturelle des Araitjnées , alwaar ik het, op p. 322, — alhoe- 

 wel bij beide figuren, zoowel die in natura als in door- 

 snede , eenigszins misteekend , — toch duidelijk genoeg her- 

 kende (Plaat 1 Fig. 5). Hij had onzen cocon zelf bij Spa 

 gevonden, doch kende blijkbaar destijds de fabriekante er 

 van niet , dewijl hij deze , op voetspoor van Walckenaer , 

 tot de Attldes bragt, onder den naam van Alius Doumerci 

 (naar den eersten Franschen waarnemer er van). Zijne 

 toenmalige beschrijving van het eijernestje komt dan 

 ook geheel met die van Walckenaer, Aptères I, p. 425, 



