62 OPGAVE VAN BESCHREVEN XYLOCOPA-SOORTEN. 



Egypte. — Spinola meent de drie bovengenoemde man- 

 netjes als variëteiten van het mannetje van X. aestuans 

 (F.) Linn. te moeten beschouwen, en is hierin door Smith 

 {Catalogue of Hymenopterous Insects in the Collection of the 

 British Museum. Part II, p. 354) nagevolgd. Volgens Erichson 

 (Bericht über die ivissenschaftlichen Leistungen im Gebiete der 

 Entomologie während des Jahi-es iS^i^O , S. 71) echter is Spinola 

 hierin te ver gegaan. 



Xylocopa ametliystina , St.Fargeau. Histoire naturelle des Insectes 

 Hyménoptères (Suites à Buffon) tom. II, p. 182 n°. 12. 

 <?. ?. — ? Fabricius , Systema Piezatorum. p. 341 n°. 16. — 

 Smith, Cat. Hym. Ins. Coll. Brit. Mus. Part II, p. 348. n°. 22. 



Kaap de Goede Hoop (het insect van Fabricius van 

 Oost-Indie). 



Xylocopa frontalis, Reiche et Fairmaire (nee Olivier). Ferret 

 et Galinier, Voyage en Abyssinie, tom. Ill (1847) p. 455. 

 Atlas, pi. 29, flg. 14 et Ua. 



Abyssiniê. 



Xylocopa conjuncta, Smith. Cat. Hym. Ins. Coli. Brit. Mus. 

 Part II (1854) p. 350, n°. 31. <?. 



Zuid-Afiika. 



Soorten van Azië , den Maleischen Archipel ^) 

 en Australie. 



Xylocopa ruficornis, Fabricius. Syst. Piez. p. 341, n°. 12. — 

 Smith, Cat. Hym. Ins. Coli. Brit. Mus. Part II, p. 353, n°. 42. 



Indie. — Volgens St. Fargeau (Hist. nat. Ins. Hym. II, p. 194) 

 zou dit het mannetje van X. aestuans Linn. zijn, hetgeen 

 door Erichson (Bericht wiss. Leistung, im Entom. luähr. 1840, 

 S. 72) niet wordt tegengesproken. 



Xylocopa m uscarla, Fabricius. Syst. Piez. , p. 358 n°. 20 (Centris). 

 — St, Fargeau, Hist. nat. Ins. Hym. IL p. 211 n°. 1 



1) Eene besclirijving vaa acht nieuwe soorteu vau den Maleischen Archipel is 

 iu handen der Redactie van het Tijdschrift voor Entomologie. 



