DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 67 



der sprieten bruinrood met witte stipjes en eene geelach- 

 tige langsvlek aan de buitenzijde ; de binnenzijde vertoont 

 eenige vrij lange witte haartjes; het S*" lid is roodachtig 

 geel met witte basis , waarop bij sommige voorwerpen een 

 bruin bandje volgt; de beide volgende leden lichtgeel. De 

 oogen puilen sterk uit en zijn bruinzwart van kleur. De 

 zuiger is rood, doch naar de spits toe bruin. Het borst- 

 stuk is op den rug of geheel geel met 2 of 4 roode langs- 

 strepen of voor de voorhelft zoo gekleurd en voor de achter- 

 helft roodbruin met een smal wit zoompje. Het roode 

 schildje draagt eene gele middellijn en twee onregel- 

 matige gele vlekjes daarneven. De dekschilden zijn rood- 

 bruin met eenige onregelmatige vlekken in de lengte van 

 gele en nootbruine kleur en eene gele ruitvormige vlek 

 boven den bloedrooden , aan de spits purperbruinen cuneus ; 

 de membraan is meest grijs met witte vlekjes, soms zeer 

 licht gekleurd. Kop, thorax en dekschilden zijn bij onbe- 

 schadigde voorwerpen met sneeuwwitte haartjes vrij digt 

 bezet. De onderzijde is donkerder van kleur, soms wijn- 

 rood met gele vlekjes. De pooten hebben de heupen met 

 de basis der dijen licht gekleurd, de voordijen geel met 

 bruinroode stippen en vlekken, de middelsten desgelijks, 

 de achtersten bruin of bruinrood met 2 of 3 schuine gele 

 halve bandjes. De voor- en middenscheenen zijn lichtgeel 

 met de spits breed bruin en 1 of 2 bruine bandjes; de 

 achtersten zijn wit, met een' broeden bruinen band voor 

 het midden. Van de tarsen zijn de twee voorste leedjes 

 geel, het laatste met de klaauwtjes zwart. 



Deze soort, die niet ongemeen is, werd zoo dikwijls met 

 de volgende verwisseld, dat ik sommige schrijvers niet heb 

 durven aanhalen, b. v. Flor en Fieber. Het komt mij voor 

 dat de punten van verschil nog niet bij iedereen zoo over- 

 tuigend vaststaan , dat er niet dikwijls verkeerd zou worden 

 gedetermineerd. Zijn het werkelijk twee soorten? 



Ulmi werd hier te lande veelvuldig aangetroffen, als bij 

 Arnhem in Aug. (de Gr.), bij Velp (v. Med. de R.), bij 



