DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 71 



onder den cuneus en nog 2 grijze aan den rand. Ook het 

 bovenste deel der groote cel is berookt grijs en de ader 

 tusschen beide cellen is zeer donker. De pooten zijn ge- 

 kleurd als bij de vorige soort. 



Men treft voorwerpen aan, zoo licht van kleur dat de 

 normale teekening niet altijd gemakkelijk te herkennen is. 

 Meijer Dür verklaarde deze soort slechts voor eene ver- 

 scheidenheid der vorige. 



Zij werd in de maanden Julij , Aug. en Sept. gevangen 

 bij Beek, Velp, Arnhem, Utrecht, den Haag, Breda en 

 Middelburg-. 



Gen. 13. Lygus Hahn. 



Ziehier nu het aan soorten rijkste geslacht der Capsinen, 

 waarvan de algemeene beschrijving geheel moet overeen- 

 komen met die der familie, vereenigd met de ontkennin- 

 gen der kenmerken van de 12 voorgaanden en van het 

 veertiende. In plaats van dat algemeen beeld van het 

 groote aantal soorten in dit geslacht vervat hier te schet- 

 sen , 't geen den lezer voorzeker al even weinig zou vol- 

 doen als het mij aangenaam zou wezen het neder te schrijven, 

 meen ik te mogen verwijzen naar de inleiding van deze 

 vijfde famihe en naar de analytische tabel der genera, 

 beide in het vorige deel van dit tijdschrift gedrukt. 



Ik laat hierachter wel eene tabel der soorten volgen, 

 doch geheel afwijkende van de geleerde en diepzinnige 

 tabellen, waarop men zich sedert de laatste 15 jaren in 

 entomologische werken toelegt. In tegenstelling daarvan 

 heb ik verkozen eene ware pons asinorum te geven, 

 eenigzins naar het voorbeeld van de analytische tabel van 

 Herrich-Schaetïer , hoofdzakelijk gegrond op de verschillen 

 in grootte en kleur; volkomen overtuigd zijnde dat men 

 met zoodanige tabel eerder te regt komt dan met eene die 

 op het min of meer bol uitpuilende der wangen, of den 



