DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 79 



randen. Pooten groen, of groenachtig of bruinachtig gee], 

 met bruine scheenspitsen en tarsen; de achterdijen vrij 

 dik, soms met rijen zwarte puntjes, de achterscheenen 

 met 2 rijen zwarte stekeltjes. 



Deze soort is in het geheele land gemeen en vooral 

 zeer veelvuldig in de duinen op wilde kool of mosterd ; zij 

 komt van Junij tot in October voor. 



6. Lygus Chenopodil Fall. 



Plaat 10 (dl. XVIII), fig. 7. 



Fall. Hem. Suec. 77, 4. — Wolff, Ie. Cim. p. 36, tab. 4, 



f. 36. — Hahn, W. Ins. I, p. 202, tab. 33, f. 103 {Bino- 



tatus). — Flor, Rh. Livi. I, p. 501. — Dougl. and Scott, 

 Brit. Hem. p. 325. 



Lengte 6 tot 7,5 mm. — Gelijkende op de vorige soort , 

 doch grauwer van klevu' en onderscheiden door de teeke- 

 ning op het schildje en door de inplanting der sprieten. Lang- 

 werpig ovaal, grauwgroen met grijze of zelfs witte beha- 

 ring. Kop bol op het voorhool'd, iets minder naar beneden 

 gebogen dan de vorige. Sprieten tegen de oogen aan in- 

 geplant (bij Blnotatus niet zoo digt tegen den oogrand aan) , 

 veel donkerder van kleur dan bij den voorgaanden. Op den 

 schedel dikwijls 2 bruine streepjes. Zuiger lichtgroen met 

 bruine spits en donkergroen einde van het l'' lid, reikt 

 tot aan de middenheupen. Borststuk iets korter dan bij 

 de voorg, soort en ininder oploopend naar achter, bruin- 

 achtig groen, glanzig, soms met 2 kleine donkere vlekjes 

 op de achterhelft. Schildje met 2 van elkander afgebogen 

 kleine bruine streepjes, die echter ook wel eens ontbreken, 

 vooral bij het wijfje. Op de dekschilden is de buitenrand 

 van het corium onder den zeer smallen zwarten zoom, 

 en tevens de cuneus iets lichter en glanziger van kleur, 

 dan het overige; het corium naar de spits toe donkerder, 

 soms in langsstrepen. Membraan iets donkerder grauw 

 dan de dekschilden met vuilgele aderen, die aan het eind 

 der kleine cel een bruin verdikt punt vertoonen. Abdomen 



