80 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



aan de bovenzijde zwart met grauwgroene randen. Pooten 

 groen met geelachtige heupen; de dijen met rijen bruine 

 stipjes besprenkeld, de scheenen met zwarte stekeltjes en 

 het laatste lid der tarsen zwart. 



Volgens den heer Piaget is deze soort vrij gemeen in 

 de duinen. De heer de Graaf ving haar in Aug. te Kat- 

 wijk op Eryngium mxirüimum , ik zelf bij Scheveningen 22 

 Julij ; doch ik ving haar bovendien in Aug. te Naaldwijk , 

 waar geene duinen zijn en 22 Julij aan het strand der 

 Schelde bij Bergen-op-Zoom. Ook ving de heer van Me- 

 denbach de Rooy haar bij Huissen in Aug. 



7. Lygus ferrugatus F. 



Plaat 10 (dl. XVIII), lig. 8. 



Fabr. S. Rh. 236, 163. — Fall. Hem. 5. I, p. 86, 19.— 

 Hahn, W. Ins. I, p. 204, tab. 33, f. 104. — Flor, Rh. 

 Livi I, p. 496. — Douglas and Scott, Rrit. Hem. p. 327. 



Lengte 7 — 8 mm. Langwei'pig eirond, doch iets breeder 

 dan de vorige soorten , groenachtig geel of grauwgroen , 

 met zeer fijne en korte zwarte beharing. Kop vanter zijde 

 gezien bolrond, naar beneden gebogen, van boven gezien 

 stomp driehoekig, met 2 zwarte vlekjes op den schedel en 

 den achterrand van den kop zwart. Oogen matig groot, 

 bol, bruin. Sprieten zoo lang als het ligchaam ; het 1'' lid 

 vrij dik, grauwgroen; het 2^ rood met bruine basis, niet 

 dikker wordende naar het einde; 3 en 4 te zamen langer 

 dan 2, zwart. Zuiger aan de basis groen, in het midden 

 bruingeel, aan de spits zwart. Borststuk van gedaante als 

 bij Bipundatus, doch iets breeder van voren, grauwgroen 

 met twee breede, doch onduidelijke roode langsstrepen. 

 Schildje met gele basis onder den prothorax en soms met 

 eene bruine langsstreep over het midden. Dekschilden met 

 eene kaneelroode groote vlek op den clavus en twee zulke 

 langsstrepen in wigvorm op het corium. Membraan grauw 

 met lichtere aderen; de cellen iets donkerder dan de grond. 



