Ilo DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



Lengte 5 of 5,5 mm. — Langwerpig ovaal, niet zoo 

 slank als de voorgaande, geelgroen of groengeel, uiterst 

 fijn wit behaard. Kop bijna verticaal en dus van boven 

 gezien naauwelijks driehoekig, weinig bol, glad en glanzig 

 met scherpen achterrand. Oogen uitpuilend, eenigzins 

 naar achter gebogen, grijs. Sprieten iets korter dan het 

 llgchaam, slank, bruinachtig geel; het laatste derde van lid 

 2 met 3 en 4 bruin. Borststuk vrij bol, niet zeer lang, 

 maar naar achteren sterk oploopend, sterk gestippeld met 

 den achterrand naar buiten uitgebogen en bijna geen dwars- 

 gleuf voor het midden. Schildje voorbij de helft eeniger- 

 mate dwars gerimpeld. Dekschilden fijner gestippeld dan 

 het borststuk met eene halfronde bruine vlek op het midden 

 van den achterrand van het corium; cuneus ongestippeld en 

 geler. Membraan bruinachtig betint met gele aderen; eene 

 donkere vlek binnen de cellen aan hare spits en twee 

 anderen aan den buitenrand. Pooten groenachtig geel, de 

 dijen aan de spits soms met bruine ringen; de achter- 

 scheenen met bruine stekeltjes; het laatste lid der tarsen 

 zwart, even als de spits van den zuiger. 



Flor noemt deze soort eene verscheidenheid van Lim- 

 batus Fallen, 't geen echter Fieber niet aanneemt. Limbatus 

 is hier te lande nog niet aangetroffen. 



Deze zeldzame soort werd in Junij bij Zeist door Mr. H. 

 W. de Graaf gevangen , in de omstreken van Utrecht door 

 Dr. van Hasselt en den 24'*'° Junij in de duinen door Dr. 

 Piaget. De heer van der Wulp ving te Empe op 't eind 

 van Julij een exemplaar bijna zonder bruine vlek en met 

 hooggele pooten. 



40. Lygus pabiUinus L. 



Linn. S. N. II, p. 727, 83. — Fabr. S. Rh. 254, 5. — 

 Hahn, W. Ins. I. p. 148, tab. 23, f. 74. — Meyer, Rh. 

 Schw. p. 48, n°. 7, tab. 1 , f. 3. 



Lengte 5,5 mm. — Langwerpig ovaal , bleekgroen (na den 

 dood vuilgeel) met witte haartjes bezet, herkenbaar aan de 



