DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 111 



zwarte larsen. Kop sterk neergebogen, niet zeer bol, van 

 boven gezien breed driehoekig, zonder scherpen achter- 

 rand. Oogen op zijde gezien niervormig, zwart. Sprieten 

 ietwat langer dan het ligchaam, slank, groen of groenachtig 

 geel; het laatste derde deel van lid 2 met 3 en 4 bruin. 

 Zuiger groen met zwarte spits, tot de achterheupen rei- 

 kend. Borststuk aan den achterrand bijna 1 4 maal breeder 

 dan de lengte , naar achteren oploopend , zeer bol , flauw 

 bestippeld. Corium met de dekschilden van eene kleur; 

 membraan berookt met groene aderen. Pooten groen met 

 zwarte tarsen. 



Deze soort werd eenmaal in menigte door den heer de 

 Graaf in Julij op distels bij Katwijk gevonden; een enkel 

 exemplaar vond de heer van der Wulp in Julij bij den 

 Haag. Ook vond de heer Six haar bij Utrecht en de heer van 

 Medenbach de Rooy bij Arnhem , eindelijk de heer Ritzema 

 Bos op helmplanten op Ameland. 



41. Lygus nassatus F. 



Fabr. S. Rh. 236, 167. — Fall. Hem. Sued, p. 80, 7. — 

 Hahn, W. Ins. I, p. 149, PI. 23, f. 75 (Iderocephalus) et 

 p. 153, PI. 24, f. 78. —Flor, Rh. Livi. I, p. 618. — Kirscbb. 

 Caps. p. 78. — Dougl. and Scott, Rrit. Hem. p. 337, PI. 

 11, f. 3. 



Lengte 5,5 mm. — Zeer sterk gelijkend op de vorige 

 soort, doch daarvan onderscheiden door de duidelijke witte 

 beharing langs den rand der dekschilden en de lichtere 

 kleur der tarsen. Na den dood zijn gewoonlijk de kop, de 

 voorhelft van het borststuk en de zoom der dekschilden 

 met de pooten stroogeel, welke deelen in het leven licht- 

 groen zijn. De achterrand van den kop is ietwat scherp en 

 verheft zich als een zoompje. Oogen niet aan de binnen- 

 zijde ingebogen, zwart. Sprieten korter dan het ligchaam, 

 bruinachtig geel, voorbij de helft bruin. Borststuk sterk 

 wit behaard, gelijk mede het schildje en de dekschilden. 



