ilo DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



bruin betint ; cuneus wit , membraan doorschijnend met eene 

 bruine randvlek. Pooten tamelijk dik, vaal. Onderzijde bij 

 den man roodachtig op den buik, bruin op de borst, bi-j 

 het wijfje geheel wit. 



Deze soort ving de heer Heylaerts in Julij in het Liesbosch 

 bij Breda , en ik in Julij aan den duinkant bij 's Gravenhage. 



48. Lygus nubllus H. Sch. 



Plaat 5, fig. 2. 



Herr. Sch. in Panzer.^ Fauna Genn. 135, 9. — Meyer, 

 Rhtjn. d. Schw. p. 89, 73. — Dougl. and Sc. Brit. Hem. p. 382, 

 PI. 12, f. 6. 



Lengte 2,5 mm. — Langwerpig, smal, bijna onzigtbaar geel 

 behaard, geelachtig groen, na den dood hooggeel. Kop vrij 

 lang, aan den voorkant stomp toegerond, met de oogen 

 eenigzins van den voorrand van het borststuk verwijderd; 

 deze klein en wemig uitpuilend, bruin. Daarachter een 

 klein en zeer fijn zwart streepje in den nek. Sprieten ver 

 over de helft van het lijf heen strekkend, niet zeer slank, 

 geel met het eerste lid zwart. Borststuk 1| maal langer 

 dande kop, met den achterrand eenigzins ingebogen; eene 

 gegolfde dwarsgleuf voor het midden. Schildje vrij groot, 

 bijna zoo lang als het borststuk. Dekschilden van gelijke 

 kleur met den cuneus; membraan doorschijnend met een 

 gegolfd rookkleurig dwarsstreepje ; de aderen bruinachtig. 

 Pooten slank en geheel groengeel. 



Deze zeldzame soort werd tot nog toe uitsluitend in de 

 omstreken van Utrecht aangetroffen, door den heer Six. 



49. Lygus Ericetorum Fall, 



Fall. Hem. Suec. I, p. 105, 55. — Kirschb. Caps. p. 90, 

 122. — Flor, Rh. Livi. I, p. 587. 



Lengte bijna 5 mm. — Langwerpig ovaal, groen, na 

 den dood geelachtig wordende, zwart behaard. Kop niet 

 zeer groot, sterk voorover gebogen, breed met vooruit- 

 stekenden clypeus. Oogen zeer bol, bruin. Sprieten veel 



