DE INLANDSGHE HEMIPTEREN. 125 



in het klein wel wat gelijkende op het wi}i]e \iin Mutabilis, 

 met korte dekschilden zonder membraan. De kop is zeer 

 breed driehoekig, stomp toegerond van voren, glanzig zwart, 

 met een gebogen grauw dwarsbandje op het achterhoofd. 

 Oogen groot, rond, uitpuilend, bruin. Sprieten ter lengte 

 van het halve ligchaam , niet zeer slank (vooral zijn de beide 

 laatste leedjes dik naar gelang van 't geen wij bij de laatste 

 soorten zagen), zwart, aan het einde grijsachtig. Zuiger 

 bruin, reikend tot de achterheupen. Borststuk schier niet 

 langer dan de kop en zelfs aan den achterrand niet breeder 

 dan deze met de oogen, van voren naar achteren zeer 

 weinig verbreed, zonder knobbeltjes of dwarsgleuf , glanzig 

 zwart, doch naar achteren bestippeld. Schildje zwart met 

 een bruinen gloed, tamelijk klein. Dekschilden bij onze 

 voorwerpen zeer kort, zonder afgescheiden clavus, zonder 

 membraan en eigenlijk ook zonder cuneus, doch aldaar 

 naar beneden gebogen; hun achterrand is rond. Zij zijn in 

 het midden bruinachtig zwart, met een bruinen gloed, aan 

 de basis breed, aan den buitenrand smal lichtgrijs; ter 

 plaatse waar men dèn cuneus verwacht, staat in dit grijs 

 een rond zwart vlekje. Achterlijf glanzig zwart. Pooten met 

 zeer dikke en breede achterdijen, tot aan de knie bruin- 

 zwart , verder vuil bruinachtig geel , de scheenen met zwarte 

 stekeltjes, de tarsen met het laatste lid en de klaauwtjes zwart. 

 Van deze merkwaardige soort ving de heer C. Ritsema Cz. 

 op het eiland VUeland den 31'''° Mei 1873 drie exemplaren 

 op zandgrond. Gelijk de naam aanduidt en de dikke achtei-- 

 dijen doen vermoeden, maken deze dieren kleine sprongetjes, 

 als zij verontrust worden. 



Gen. 14. Dicyphus Fieb. 



Dit geslacht is voornamelijk gekenmerkt door de lengte 

 van den kop achter de oogen. De kop is sterk gebogen, 



