140 LEPIDOPTERA VAN BATAVIA. 



streken reeds een opmerkingswaardig onderscheid in flora 

 en fauna aanbieden; wel is waar, niet dat zich zeer nabij 

 elkander, doch door strenge grenzen gescheiden, geheel 

 andere vormen vertoonen , gelijk alleen de aard van den 

 bodem het veroorzaakt, maar zóó dat die vormen slechts 

 geleidelijk door andere vervangen worden en eerst lang- 

 zamerhand aanmerkelijk van elkander beginnen te ver- 

 schillen. Wil men derhalve Java's insecten én in hunne 

 onderlinge verhouding, èn in die met de insecten van andere 

 streken bestudeeren, wil men in de insecten, verzameld 

 in Noord-Ja va, bouwstoffen voor de tegenwoordig zoo 

 hoogst belangrijke serieën-studie vinden , dan behoort men 

 de plaats hunner herkomst met juistheid te kennen; eene 

 étiquette «Java» heeft al niet veel meer waarde dan de 

 opgave dat een insect in Amerika voorkomt, zonder nadere 

 aanduiding of het in Labrador, te Paramaribo, of op de 

 hoogvlakten der Andes is aangetroffen. Het is uit dit oog- 

 punt gezien dat ik de mededeeling dezer plaatselijke Lepi- 

 dopteren-fauna van eene kleine streek aan Java's Noordkust 

 als niet van belang ontbloot beschouw. 



Onder het «Batavia» toch, over welks Lepidopteren-fauna 

 deze aanteekeningen loopen , versta men geenszins de gansche 

 residentie van dien naam, wier Zuidelijke grens tot in het 

 hooge gebergte reikt , doch slechts de daarin gelegene even- 

 eens genoemde hoofdplaats en hare onmiddelijke omgeving ; 

 het ligt besloten in een cirkel, daar waar op Java's Noord- 

 Westkust genoemde stad is gelegen aan de zee rakende en 

 een straal bezittende van bijna een uur gaans. Het is "gelegen 

 in de zoogenaamde eerste zone van Junghuhn en behoort, 

 met uitzondering van een deel der kust , waar bij de monding 

 der Tjiliwong deze door het rizophoren-gebied wordt inge- 

 nomen, tot zijne tweede afdeeling van die zone. Zijn hoogste 

 punt ligt op nog geen twee uren gaans in Zuidelijke richting 

 van de zee verwijderd en is bij de langzame glooiing van 

 den bodem aldaar nog slechts op geringe hoogte (± 7 meters) 

 boven deze verheven. 



