OOST-INDISCHE XYLOGOPA-SOORTEN. 181 



De riigzijde van het achterlijf is op het eerste segment 

 met gele, op de basis van het tweede met zwarte, voor 

 het overige met steenroode haren digt bedekt; langs de 

 zijden komen lange franjeharen van dezelfde kleur voor, 

 terwijl ook de haren der buikzijde (langs den achterrand 

 der segmenten smalle banden vormende) steenrood zijn. 



Het wijfje waaraan deze beschrijving ontleend is, werd 

 door den heer Hoedt op het eiland Xulla- of Sula Bessy 

 gevangen, en met andere insecten aan 's Rijks Museum 

 gezonden. 



5. Xyhjcojïa eoiubiiiata nov. spec. $ 



Verwant aan X. coronata en provida Smith, ja als het 

 ware uit cene zamensmelting van deze soorten ontstaan. 

 Terwijl toch X. coronata zwart is met fraai gelen band om 

 den kop achter de oogen, en Ä'. provida zwart met het 

 scutellum bedekt met fraaije gele haren, bezit de nieuwe 

 soort zoowel den gelen band achter de oogen als de gele 

 beharing van het schildje. 



De lengte bedraagt ongeveer 22 mm. De kleur is zwart, 

 de onderzijde der acht laatste geledingen van de vlag 

 der sprieten helder bruingeel. Het aangezigt is met door- 

 eengemengde gele en zwarte, de schedel en de wan- 

 gen met een' doorloopenden band van helder gele haren 

 bedekt. 



De beharing van den thorax (met uitzondering van die 

 van het scutellum welke helder geel is) , van de pooten en van 

 het achterlijf is fluweelzwart. De achterrand van het scutel- 

 lum is scherp. De vleugels zijn donkerbruin, en met een' 

 fraaijen purperen, vooral achter de gesloten cellen met 

 blaauwgroen gemengden weerschijn voorzien. Van de tweede 

 cubitaal-dwarsader is slechts de bovenste helft aanwezig. 

 Het achterlijf is digt met puntjes bedekt. 



Drie wijfjes van deze soort zijn door wijlen Dr. Bernstein 

 op de Obi-eilanden verzameld. 



