204 OVER OLIGOSTIGMA GUENÉE. 



bij man en wijf van Crassicornalis eenig onderscheid. Bij 

 laatstgenoemd merkt men namelijk eene duidelijke neiging 

 tot verlenging aan den binnenrandshoek op, terwijl de 

 achterrand tamelijk vlak is en dus de vorm van den vleugel 

 naar het driekante begint te zweemen. Het mannetje heeft 

 daarentegen een meer afgeronden staarthoek. De binnenrand 

 zijner achtervleugels is geheel okergeel, hooger gekleurd 

 dan bij het wijfje, waar ook meestal slechts eene stip aan 

 den binnenrands wortel geel is, terwijl het overige, althans 

 tot aan het begin der middenstreep, wit blijft. 



De randstippen zijn bij deze soort zeer duidelijk en staan 

 op bruinachtigen grond, terwijl de achterrandsstreep ook 

 boven de uitsnijding is voortgezet, doch veel flaauwer, 

 grijsgeel en zeer fijn zwart gerand. 



Onderzijde met eene flaauwe schets van de teekening der 

 bovenzijde; de achterrandsstreep bleek geel, het overige 

 graauwachtig. 



Pooten bruinwit, de scheenen van boven iets donkerder. Zij 

 zijn overigens bij beide sexen gewoon gevormd en gespoord. 



Twee wijfjes wijken in de teekening der voorvleugels van 

 de overige exemplaren af. Terwijl bij deze laatsten de ver- 

 breeding van* den donkeren voorrand afgerond is en de 

 witte driehoek binnen den winkelhaak met de basis op 

 diens onderarm rust, zijn bij die twee voorwerpen de ge- 

 melde verbreeding en de onderarm van den haak tot eene 

 breede vlek ineengevloeid , die met eene fijne punt slechts 

 zeer zwak is verbonden met den bovenarm van den haak. 

 Buitendien houdt de donkere voorrand bij de verbreeding 

 plotseling op, in plaats van bijna tot den bovenarm des 

 haaks door te loopen. Hierdoor is de witte driehoek geheel 

 anders, omgekeerd; ook is de bovenarm van den haak 

 onderaan dunner dan bij de andere exemplaren. Ik betwijfel 

 echter dat dit verschil specifiek zou zijn, want de mannetjes 

 duiden reeds den overgang aan (zie fig. 8«), doch het is 

 noodig deze variëteit af te beelden en van den type te 

 scheiden onder den naam van Invertalis (fig. 8 c?). 



