260 DE INLANDSGHE BLADWESPEN. 



De lucht gaten waren zeer langwerpig, elliptisch, grijs om- 

 zoomd. Het was mij niet mogelijk eenige haren op het 

 gelicele ligchaam te ontdekken en tegen de gewoonte , hadden 

 de voorpooten geene bruine hoornachtige klaauwtjes, maar 

 witte. 



Hoe nu deze larve, die bij fig. 2 voorgesteld wordt zoo 

 als zij zich met den kop naar beneden , tracht te verbergen 

 in een van boven afgescheurd uitgehold rozenlot, hare 

 eerste jeugd doorgebragt heelt, is mij nog een raadsel. Voor 

 verscheidene jaren heb ik eens van den heer Ver Loren een 

 klein geel bladwesplarfje ontvangen , dat in den onigekrulden 

 rand van een rozenblad aangetroffen werd ; zoowel de 

 overeenkomst in kleur en gedaante, als ook de zucht tot 

 eene verborgen levenswijze aan beiden gemeen, doen mij 

 vermoeden dat de kleine wel den zeer jongen toestand van 

 de groote kan voorstellen. 



Wanneer onze larve volwassen is , verlaat zij hare woning 

 en begeeft zich in den. grond, waar zij van zand en aard- 

 korrels een stomp ovaal cocon (fig. 4) aan elkander spint; 

 dit geschiedt in het begin van Junij en van dien tijd af 

 tot in het voorjaar ligt de larve, eenigzins toegevouwen 

 met den kop naar beneden en den staart naar omhoog, 

 zonder verandering daarin. Toen ik eens des winters een 

 cocon opende, vond ik de larve in dien toestand. Een 

 gevolg van dit lange liggen zonder verandering, gepaard 

 met het geringe aantal mijner voorwerpen, is geweest dat 

 ik geene pop heb gezien en dus die ook niet heb kunnen 

 afbeelden. Ik was namelijk bevreesd dat ik door het suc- 

 cessivelijk openen der cocons al mijne dieren den dood in 

 de armen zou voeren; want zelden gebeurt het dat eene 

 in haren winterslaap gestoorde en door het verbreken van 

 het cocon aan al te spoedige afwisseling van droogte en 

 vochtigheid blootgestelde larve de verandering in pop beleeft. 



Hoe het gekomen is dat ik in het voorjaar niet zoo goed 

 heb opgelet dat ik de wesp zich in het suikerglas kon 

 zien bewegen weet ik niet meer te zeggen, maar zeker is 



