DE INLANDSGIIE BLADWESPEN. 201 



het dat de eenige wesp, die uit de ])ovenvermelde larven 

 bij mij uitgekomen is , dood heb vinden hggen op de aarde. 

 Het voorwerp was een wijfje van Selandrla candidala Fallen , 

 eene soort die van Klug den naam van S. repanda ont- 

 vangen heeft en alom vrij zeldzaam schijnt te zijn. 



Daar ik mijne waarnemingen voor incompleet moest 

 verklaren , — mij ontbrak namelijk de kennis van de pop en 

 het mannetje, — besloot ik met de uitgave te wachten tot 

 mij gelegenheid zou zijn gegeven om het onderzoek voort 

 te zetten. Doch ik ben sedert niet meer zoo gelukkig ge- 

 weest de larve te zien en ofschoon ik mij verscheidene 

 jaren voorgenomen heb naar Noordwijk te gaan in de 

 eerste dagen van Junij om daar de rozen in de kruidtuinen 

 te onderzoeken, het is er maar eens toegekomen en het 

 resultaat was = o. Ook heb ik door een mijner kennissen 

 aanvrage laten doen bij een rijken kweeker aldaar, doch 

 met hetzelfde ongunstige gevolg. Ik geef het dus zoo goed 

 als op, tot nadere kennis van de levenswijs te geraken en 

 publiceer w^at mij tot heden bekend werd. 



Selandrla candidala behoort tot eene kleine groep welke 

 Thomson als geslacht onder den naam Poeci^o^oma afzondert, 

 tot een van welks voornaamste eigenschappen behoort, dat 

 het achterlijf bont of ten minste overdwars gestreept of 

 met bandjes bedekt is. Ik voor mij ben tegen het aannemen 

 van verdeelingen op zulke nietigheden gegrondvest, maar 

 ik vrees dat de gedweeé volgzaamheid der entomologen, 

 die in het aannemen der pruUerigste onderscheidingen 

 werkelijk verbazingwekkend is, toch dit genusje, zoo als 

 zoo vele anderen wel weder slikken zal. 



De kop is kort en breed, weinig glanzig, op het voor- 

 hoofd en het aangezigt met allerlei plooijen en indruk- 

 sels bezet, niet behaard. De oogen zijn bruin, ovaal, 

 tamelijk uitpuilend. De sprieten staan laag in het aange- 

 zigt, zijn weinig langer dan de thorax, en bestaan uit 

 9 leedjes, waarvan het derde het langste en het negende 

 het smalste is. De monddcelen zijn wit, behalve de basis 



