206 DE INLANDSCIIE BLADWESPEN. 



is dan ook gedeeltelijk aan zijne mededeelingen ontleend 

 wat ik hier omtrent den eersten en derden toestand van 

 ons insect ga zeggen. , 



De moederwesp slaat (op welke wijze is ons onbekend , 

 doch waarschijnlijk na knaging van eene glee in de epi- 

 dermis der bovenzijde) eene zijde van een wilgenblad voor 

 een gedeelte naar binnen om en legt tusschen de toegeslagen 

 plekken een ovaal bruin eitje, waarna zij op eene nog niet 

 waargenomen wijze, het omgeslagen gedeelte aan den rand 

 vastkleeft. Op plaat 11 stelt fig. 1 een op die wijze omge- 

 slagen gedeelte van een blad van SalLv Capraea voor, waar- 

 nevens het bruine eitje vertoond wordt, tevens met aan- 

 duiding der plaats , waar het onder het omgeslagen bladstuk 

 verborgen lag. 



De heer Cameron zegt dat hij een dergelijk blad met 

 de loupe beschouwende, duidelijk aan de randen puntjes 

 zag van zekere lijmige stof, waarmede de omslag onder 

 tegen het blad aangehecht was geweest. 



In het begin leeft de larve onder dit bedeksel, later 

 trekt zij bijna de eene helft van het blad, altijd in de 

 rigting der hoofdnerf, op de andere. 



De zeer jonge larve van 2 mm. lengte, die bij fig. 2 

 wordt voorgesteld, is geelachtig, bijna ongekleurd en schier 

 glasachtig. Haar kop, de klaauwtjes en twee bandjes op de 

 laatste segmenten, zijn zeer licht bruin betint. 



In het begin vergenoegt zij zich met het uiteeten van 

 de onderbladhuid en het celmoes tot op de bovenhuid en 

 dat wel eerst binnen de plooi, die haar bedekt, daarna 

 echter ook daar buiten en , ofschoon Cameron liet tegendeel 

 beweert, eindigt zij met gaten -door het blad heen teeeten, 

 gelijk bijna iedere andere bladwesplarve. Bij fig. 5 ziet men 

 een blad, door eene mijner Geldersche larven geheel stuk 

 geknaagd. 



Na de 3de vervelling is de larve bijna 5 mm. lang en 

 heeft de gedaante van fig. 3. De kleur van den kop is dan 

 iets bruiner en die van het ligchaam iets groener, doch 



