SELANDRIA ALBIPES L. 



N°. 134 der Nieuwe Naamlijst. 



Vergelijk voor de imago : 



Linnaeus, Syst. nat. Gmel. p. 26G7, n^ 12G. 

 Klug, in Mag. Naiurforsch. Freunde YIII, p. 07, n° 44. 

 Hartig, Blatt- umi Holzwespen, p. 273, n° 23. 



en voor de larve : 



Kaltenbagh, Die Pßanzenfeinde. p. 9. 



Selandrìa subaenescens nigra, nitida, gemibus, tarsis ti- 

 biisque albidis, his apice vel interne fmcescentibus , cenchris 

 albis nitidis. Long. 6 s. 7 mm. 



De acht regels druks van Kaltenbach ter aangehaalder 

 plaats is alles wat wij van de larve en huishouding van 

 deze reeds vroeg bekende soort opgeteekend vinden , zoodat 

 eene iets omstandiger beschrijving met eene afbeelding wel 

 niet gewraakt zal worden, al ontbreekt daar ook aan de 

 kennis van ei en pop. 



Het scherpe sap der ranonkels , dat het vee niet verdragen 

 kan, schijnt voor enkele insecten niet alleen onschadelijk te 

 zijn, maar ook zekere aantrekkelijkheid te hebben. 



Twee torretjes, 2 vlinders, 2 bladwespen, een vliegje, 

 een blazenpoot en twee bladluizen worden opgegeven als 

 vernielers der bloemen en bladeren van verschillende soor- 

 ten van Ranunculi. Daartoe behoort ook Selandria albipes L. 

 in larventoestand. 



Voor jaren had ik in niijn' tuin op Oostindische kers een 

 groen bladwesplarfje aangetroffen, dat ik uitteekende (zie 

 fig. 1) en 't geen ik te vergeefs met de bladeren van genoemde 

 plant trachtte op te kweeken. Later is mij gebleken dat ik 



