272 DE INLANDSCHE BLADWESPEN. 



Mijn rupsje van de Oostindische kers was veel geler, 

 zelfs bijna oranje; ik moet dit toeschrijven of daaraan dat 

 het diertje zich met bloemen had gevoed, 't zij aan zieke- 

 lijkheid , waaraan ook de dikke , zwarte ophooping a an 

 drekstoffen, die door het achterlijf heen schijnt, kon worden 

 toegeschreven. 



De larven van onze soort zijn weinig bewegelijk ; zij zitten 

 over dag meest half ineengerold tegen de onderzijde der 

 bladeren en eten des avonds groote plekken in het blad 

 meestal aan den rand beginnende, soms echter ook wel in 

 het midden. 



Tegen het eind van Julij spinnen zij zich in den grond in, 

 binnen een uit aardkorrels aaneengelijmd coconnetje en 

 blijven daar rustig het volgende voorjaar afwachten om in 

 pop en vervolgens in wesp te veranderen. 



De wesp is O tot 7 mm. lang, glanzig zwart met een 

 bronzen tint, vrij dik en vooral aan het abdomen rolrond. 

 De heldere glans van het ligchaam veroorzaakt dat men 

 somwijlen denkt op kop en borststuk witte vlekjes te zien, 

 die er echter niet zijn; alleen de ruggekorreltjes zijn helder 

 wit. De kop is kort en breed; oogen en bijoogjes bruin; 

 sprieten zwart, niet langer dan de thorax, in het midden 

 tamelijk breed. De vleugels zijn eenigermate berookt met 

 zwart stigma en vrij donkere aderen; de lancetvormige 

 ader is gestoeld en de achtervleugels hebben slechts eene 

 gesloten cel. De legboorscheede steekt een weinig buiten 

 het achterlijf uit. De poot en zijn glanzig zwart tot digt bij 

 de knieën, doch de heupen vertoonen aan de buitenzijde 

 een langwerpig, lichtgrijs vlekje; de knieën, schoenen en 

 tarsen zijn wit, met een weinig bruin aan alle spitsen. 

 De tarsenklaauwtjes zijn zwart. 



Ik moet veronderstellen dat de soort hier te lande zeld- 

 zaam is; zoo niet, dan weet de wesp zich wel te verbergen, 

 want zij werd niet dikwijls gevangen. Haar voedingsplant 

 is evenwel gemeen genoeg, daar de boterbloem overal voor- 

 komt. Ook in Duitschland schijnt Sel. alhlpes niet gemeen 



