31 



GLOEOPELTIS CAPILLARIS. 



Fronde pusilln capillari terete vel leviter compressa anguste tuhulosa , yraeter 

 siphonem centralem hujusque ramos primarios brevissimos patentissimos , tubum exter- 

 num sustentantibus , vacua,2 — ^-furcata , ramis patentibus sive ex axillo rottmdato 

 adscendentihus apice attemiatis , cystocarpiis in ramis exsertis , nucleo in stratum peri- 

 phericum toto immerso , tetrachocarpiis cruciatis in cortice sparsis. — Tab. XVIII. 



Diameter ^ mm. non attingit. 



Ad rupes maritimas, Mitadiri ; v. Siebold. 



Obs. Incolis cibo est, quod apparuit e schedula a collectore Japoneiisi, no- 

 mine Kekkai, speciminibus , quae v. cl. Siebold obtulerat, adjecta : ,,Crescit", 

 belgico sermone scripsit „Mitadiri ad rupes maritimas et coUigitur digitis, quibus 

 ne agglutinetur prius cinere adspergitur. Parandi modus : aqua emoUiatur et infuu- 

 datur aceto cum jure. Etiam ad pultein praeparandum adhibetur." 



Specimina adeo erant in charta conglutinata et implexa, ut vel pauca ex in- 

 formi mole integra extrahere difficillimum esset. Attamen labor non ingratus 

 fuit. Xon tantum enim contigit , ut forma frondis exterua satis bene cognosceretur 

 et structurae anatomicae explorandae facultas obtineretur, verum etiam fructus 

 utriusque generis aderant, ita ut nuUum de speciei indole dubium rehnqueretur. 



Structura in plerisque convenit cum illa quam cl. J. G. Ag.akdh in G. tenace 

 observavit et in opere laudato primus accurate descripsit. Tantummodo ahquanto 

 simplicius nostra species coustructa est. Frondem anguste tubulosam percurrit sipho 

 articulatus, e serie simpUci cellularum cyUndricarum , endochromate colorato et parie- 

 tibus crassis praeditarum , conformatus. Certis locis emittit ramos sibi couformes, at 

 brevissimos patentissimos , plerumque alternos subinde tamen oppositos , tubum exter- 

 num frondis sustentantes , vel potius ipsos, ramis novis sibi exortis et soUde concretis , 

 frondem hanc tubulosam exstruentes. Cellularum parietes hoc loco plerique in gela- 

 tinam amorpham confluentes rarius limites suos externos distinctos ostendunt. Tela 

 fit quae dicitur epenchymatica , sed e contentorum coloratorum (yowzV/iorMw^) seriebus 

 facile ramorum directio animadvertitur (Tab. XVIII, fig. 5,7). Primum ubi inte- 

 riorem partera strati peripherici frondis conficiuut, hujus superficiei internae paral- 

 leU conspiciuntur , variis quidem directionibus e ramis primariis decurrentes, aUos 

 in frondem adscendentes , alios descendentes , aUos denique obHquos vel transversos, 

 sed omnes comuiuniter spatium vacuum internum ambientes. Deinde versus periphe- 

 riam ipsam frondis ramulos suos creberrimos quum laterales tum terminales eosque 

 iterato dichotomos emittunt, quibus denique frondis stratum corticale constituitur. 



Ut paucis dicam , tota structura' anatomica ita expUcari potest , ut ex axe 



