444 Siphonene, Caulerpaeese, Caulerpa. 



rameiitoruin aijquaiitibus separati, nunc vero verticilli 2-3 (letisius 

 adproximati, vorticillum simplicem ramentis conjunctis constituere 

 videntur. In verticillo nniic ramenta tantum 2 opposita, nunc 

 plura adsuut, tamen semper pauciora, omnia decomposito-dichoto- 

 ma, 2 mm. circiter longa, furcarum ramis patentibus, a basi ad 

 apices obtusiusculos leviter longeque attenuatis. ^''erticilli circa 

 apicem rachidis ut protuberaatise minutae obtusiusculEe oriuntur. 

 Inter specimina oceani paciflci et atlantici differentiam specificam 

 nuUam adesse videtur. Ax.ilL-e nunc patentiores, nunc angustiores 

 subinde obveniunt. 



Sectio 3. Bryoideae J. Ag. Till Algernes Systematik I, p. 7: nan?e, muscifor- 

 mes, frondibus a surculo repente erectis, simpliciusculis, quoquoversum 

 ramentaceis, ramentis cylindraceis, ramosis, nempe basi subsiraplicibus, 

 dein decorapositis, apicibus acuminatis. 



5. Caulerpa Webbiana Mont. Caul. p. 18, in Ann. Sc. Nat. 1838 

 (p. 129) Tom. 9, Pl. G! et Phytogr. Canar. p. 178, tab. 9, J. Ag. 

 Till Algernes Systematik I, (1872), p. 7, n. 5, Chauv. Webbiana 

 Kuetz. Sp. p. 499 et Tab. Phyc. vol. VII, tab. 16, f. 3. — Nana ; 

 frondibus a surculo decumbente glabriusculo erectis, ambitu cylin- 

 draceis, rachide siinpliciuscula ramentisque quoquoversum exeun- 

 tibus constitutis, ramentis rachidem subnudantibus, inferiore parte 

 simplicibus cjMindraceis, a medio decomposite furcatis, ramis paten- 

 tibus, terminalibus ex ovato-mucronatis. 



Hab. in oceano atlantico ad insulas Canarias (Webb). — Var. di- 

 vergens J. Ag. 1. c. : ramentis densioribus rachidem densius obtegen- 

 tibus, ramis furcarum inferioribus magis divergentibus, terminalibus 

 apice subtruncatis, subdivergenter bimucronatis. In oceano indico ad 

 insulas Mascarenas. — Forma genuina et var. divergens sec. spe- 

 cimiua, qua3 J. Agardhio comparare licuit, revera species diversas 

 sistere adparent; in authentica C. Webbiana ramenta multo la- 

 xius disposita sunt quam in plauta Borbonica. lcones vero et 

 Montagnei et Kuetzingii plantam multo deiisius ramentaceam offe- 

 runt. Ramuli ramentorum ultimi sunt in C. Webbiana longio- 

 res fere ovati; in var. /3. ita parum evoluti ut ad mucrones bre- 

 ves reducti, inter quos apox furcre fere truncata adparet. Ob- 

 servare oportet radiculas C. Webhiance et C. tomentelUv non 

 ex apice ramorum a surculo descendentium formari, ut in ceteris 

 Caulerpis norma est; sed penicilli radicularum inmiediate a par- 

 tibus adultioribus exeunt. Radiculas revera transformatione ramen- 

 torum oriri, vix est dubium; etenim alio rospectu intermedios 



1135 



