Siphoneae, Udoteace», Udotea. 509 



pleruinque 2-8 cm. longum latumque, stipite longitudine varia, 1-3 

 mm. crasso suffultum. 



6. Udotea peltata J. Ag. Til! Algernes Systematik Vill, p. 74 et in 1250 

 Notarisia 1887, p. 346. — Fronde supra stipitem breviorem, sim- 

 plicem, peltatim affixum subinfundibuliformiter expansa, flabeili la- 

 mina saepius subrotundata ina?quilatera, margine erosa aut vage 

 lobata, virente; filis flabelli strato corticali obtectis, secus marginem 

 conspicuis, subdistantibus, mox infra conspicuis, fibulis conjungen- 

 tibus transversaliter paginas versus egredientibus, hamatis peltatis- 

 que, stratum corticale paginarum formantibus. 



Hab. ad littus australe Novse Hollandise ad «Port Pliilip Heads» 

 (Wilson). — Primo intuitu U. Desfontainii aetate provectam in 

 raemoriam refert, at accuratius inspecta characteribus eximiis di- 

 stare videtur. Inter plurima a cl. J. Agardh ohservata specimina 

 pauca sunt 5 cm. longa, stipite brevissimo vix 4-7 mm. longit. su- 

 perante affixa; nunc stipites plures infra eandem frondem (pluri- 

 bus forsan concresceutibus efformati) adsunt. Stipiti peltatim ad- 

 figitur flabellum nunc at rarius orbiculare, srepius obliquum, uno 

 latere magis quam altero evoluto. In fronde non Isesa fila longi- 

 tudinalia invicem sublibera brevissimo margine ciliato frondem cin- 

 gunt; ut plurimum margines vix ciliati obveuiunt sed inasqualiter 

 erosi aut lobati, lobis seusim flabeliatis. Fila flabelli interiora a sti- 

 pite margines versus radiantia, forsau magis flexuosa quam in U. 

 Desfontainii, alterne flunt invicem adproximata aut separata, mar- 

 gines constituentia longitudine paullisper insequalia omnia fibulis 

 uncinatis aut lobato-peltatis fere usque ad apices obtecta. His ma- 

 gis magisque conjunctis et concrescentibus tota superficies pagi- 

 naruni ol)tecta et opa-ja adparet, filis primariis radiatis, fere nusquam 

 conspicuis. Zonai obsoletce seu nullcie. Inter species adhuc cognitas, 

 suadente semper illustri phycologo suecico, tantum adest Udotea 

 cyathiformis. Decaisne, quae cura hac quodammodo congruit, at spe- 

 cies Decaisneana ex Antillis indicata ut obscure zonata et margine 

 superiori fiiamento.-^o instructa descripta est. 



7. Udotea amadelpha Mont. VIII. Cent. in Aun. Scienc Nat. 1857, I25l 

 pag. 136, n. 33, J. Ag. Till Algernes Systematik VIII, pag. 76, 

 (nomen). — Fasciculata; frondibus membranaceis, flabellato-spa- 

 thulatis, stipitatis; stipitibus stuposis simul concretis. 



VLah. in littore insulge african;i3 u Galega d socia ClaclophovrX 

 galegensi Mont. (Leduc). — Csespitom efficit haec species 7 cm. 

 altum et apice crassum. Frondes quamplurimaj membranaccce, haud 



