Eu-Florideae, Polysiphoniese, Polysiphonia. 869 



simis ct parum conspicuis, aut densioribus et ferc stratum pro- 

 prium inter tubuni centralem et pericentrales formantibus, ramulis 

 tubi ad corticale stratum excurrentibus. Ubi rami frondis exeunt, 

 exit quoque a tubo centrali ramus, inter pericentrales caulis ex.- 

 currens et ramo tubum centralern tribuens. Siphones pericentrales 

 in multis speciebus sunt constanter 4 et per totam vitam totidem 

 mancnt; increscente in his fronde aut parietes crassitie augentur 

 siphonibus indivisis, aut siphones modo supra descripto subdivi- 

 duntur et stratum corticale oritur. In aliis speciebus sunt sipho- 

 nes numerosiores usque 24; stratum corticale rarius in his cvol- 

 vitur; specimina majora numerum siphonum potius augere tendunt, 

 ita ut in eadem specie 6-8, in alia 8-12, in alia 12-16 et sic porro 

 observare liceat. Quo numerosiores siphones, eo facilius numerus 

 in eadem specie secundum regiones frondis variat. Adsunt tamen 

 et inter polysiphonias species corticatas; et inter oligosiphonias 

 nonnulla), quarum cellulse corticales intimse siphonibus priinariis 

 ita magnitudine sequent atque orbem pericentralium ita intrent, 

 ut a3grius invicem distinguantur. Species ejusmodi a nonnullis 

 auctoribus quoque siphonibus 6-8 instructse considerata? fuerunt. 

 Cystocarpiuin a ramo transformato oritur, in speciebus diversis 

 forma aliquatenus varium, juvenile angustius magis ovatum, adul- 

 tum rotundius et fere depressum, in nonnullis apice producto sub- 

 urceolatum. Siphones rami mutati evadunt cellulse pericarpii, a 

 basi versus apicem radiatae, breviores ideoque areolatum adspe- 

 ctum pericarpio tribuunt; increscente cystocarpio radii cellularum 

 sensim apice hiant et canalis pervius carpostomii oritur. Pla- 

 centa basalis evolutione tubi centralis in plexum filorum, ut vi- 

 detur, formatur; constat filis ramosis articulatis a centro basali 

 radiantibus, quorum in articulis terminalibus carposporse pirifor- 

 mes singulse generantur, membrana articuli peridermatis loco cin- 

 cta. Tetrasporangia aut in apicibus ramorum aut in ramulis late- 

 ralibus, ubi adsint, evoluta, secus seriem longitudinalem unicain 

 disposita, nempe in singulis articulis singula (rarissime in speci- 

 mine exuberante P. atrorubescentis bina collateralia ideoque per 

 duplicem seriem disposita a cl. J. Agardh observata fuerunt); in 

 speciebus tcnuioribus plerumque circumcirca aeque prominula ra- 

 mulum reddunt torulosum; iu speciebus crassioribus magis unila- 

 tcraliter proeminent et verrucas hemisphericas in ramulo efficiunt. 

 Ubi tetrasporangia magis regulariter seriata, verrucic linea spirali 

 dispositae; ubi sparsiora proveniunt, h. e. articulis sterilibus plu- 



