Eu-Florideae, Polysiphoniese, Polysiphonia. 925 



eadem in oceano Atlantico ad littora Angliae et occidentalia Galliae 

 Cockx); ad Grades? (1>ory sec. Bornet). — Csespites efficit den- 

 sos, plerumque intricatos, 3-8 cm. altos. Frondes inferne 80-160 

 p. crassae, e basi intertexta repente radicante exsurgentes, quoquo- 

 versum alterne aut subdichotome ramosa). Color saturate ruber in 

 brunneum tendens. Substantia mollis et tactu gclatinosa. Speci- 

 mina mox decomponuntur. 



78. Polysiphonia Frutex Harv. in Hook. Lond. Journ. Bot. III, p. 439, ir,n 

 Nereis Austral. p. 52, Austr. Alg. n. 172, Fl. Tasm. p. 301, Kuetz. 

 Sp. p. 815, Tab. Phyc. XIII, t. 21, f. cl-e, J. Ag. Sp. II, 3, p. 1047. 

 — Fronde pinnatim decomposito-ramosa ramulisque intermixtis 

 virgata, a basi articulata, ecorticata, ramis eximie patentibus, ra- 

 mulis sparsis patentibus, inferioribus subulatis rigidiusculis, su- 

 perioribus parce divisis obtusioribus, articulis 7-siphoniis, mediis 

 diametro subaequalibus, ramulorum duplo brevioribus. 



Hab. in oceano australi ad oras Tasmaniae et Victorise (Har- 

 vey). — Csespites globosi, 6-10 cm. longi, exsiccatione nigro-fusce- 

 scentes. Fila inferne setam crassa, sursum sensim attenuata, pin- 

 natim decomposito-ramosissima, ramis eximie patentibus, eodem 

 modo clivisis atque ramulis brevioribus, 2 millim. circiter longis, 

 plus minus dense virgatis. Ramuli inferiores conici, acutiusculi at 

 non admodum rigidi, superiores obtusiusculi juventute penicillati, 

 simpliciusculi aut (forsan fructigeri) parce divisi. Articuli medii 

 sunt fere diametro asquales aut parum breviores, superiores infe- 

 rioresque breviores, ramulorum usque 2-plo breviores, a superficie 

 visi siphones circiter 4 latiusculos monstrantes ; sectione transver- 

 sali siphones 7 conspiciuntur extus ecorticati. Ramificatio fere 

 eadem ac in Polysiphonia cancellata, a qua specie caute digno- 

 scitur fronde densius coespitosa, articulis paulo brevioribus. Etiam 

 cum P. decipienti Mont. facillime confundi potest. Species Mon- 

 tagneana vix differre videtur ramis erectioribus ramulisque den- 

 sioribus. 



79. Polysiphonia fuscescens Harv. in Lond. Journ. Bot. III, p. 439, 1542 

 Harv. Nereis Austr. p. 52, Fl. Tasm. p. 301, Austr. n. 176, Kuetz. 

 Sp. p. 816, Tab. Phyc XIII, t. 67, f. a-d, Sond. Alg. Muell. p. 702, 

 .1. Ag Sp. II, 3, p. 1060. — Fronde pinnatim decomposito-ramosa 

 ramulisque intermixtis virgata, ab ima parte articulata ecorticaln. 

 ramulis densis patentibus, inferioribus spimeformibus, superioribus 

 mollioribus, simpliciusculis ot parce divisis mixtis, plus minus di- 

 stantibus, articulis 7-siphoniis, mediis diametro scsqui-3-plo (nunc 



