980 Eu-Florideae, Pterosiphoniese, Pollexfenia 



cuneata stipitatis, marginibus undato-lobatis crenulatisque, proli- 

 ficationibus demum a costa emergentibus. 



Hab. ad oras australes et occidentales Novse Hollandise et Ta- 

 smaniae (Harvey). — Frons ultra pedalis, segmentis 10-12 cm. 

 longis, nunc fere 2-2,5 cm. latis. Planta primi anni dichotoma 

 pinnatifida, speciem majorem Halyseris revocat; costae inira apices 

 evanescentes stint aut nudae aut phyllis minutis prolificantibus 

 instructae; pbylla fere uniformia, riune admodum densa fere costam 

 obtegentia. Haec sensim excrescunt et lamina primaria detersa 

 frondes vage prolificantes et irregularius ramosas efficiunt. Planta 

 hoc stadio magis Botryoglossum platycarpum refert. Color e badio 

 purpurascens. Substantia membranacea firma; superficies frondis 

 in sicco nitore vitreo insignis. Forsan ad hanc speciem pertinet 

 Nitophyllum obscurum J. Ag. Epicr. pag. 452, ex oris Tasmaniae 

 reportatum. 



3. Pollexfenia crispata (Zanard.) Falkenb. in Engl. & Prantl Naturl. 1636 

 Pflanzenfam. (1897) p. 455, fig. 256 A-B, Rhodomelaceen (1901) 



p. 296, Cfr. De Toni & Levi Algarium Zanardini p. 72, n. 854, 

 Melanoseris crispata Zanard. in Flora 1874, p. 489, Melanoseris 

 membranacea Grun. herb. (e Glenelg Australiae meridionalis)?. — 

 Fronde sterili quasi Pollexfenuv pedicellatw, basi repente csespi- 

 tosa, dichotoma, margine anteriori valde undulato, in fertili fronde 

 in cilia brevia conferta abeunte; stichidiis breve clavseformibus. 



Hab. in Cymodocea antarctica ad oras Novae Hollandise 

 pr. « Port Pliillip » (F. Muelleri). — Frons pumila, quoad faciem 

 externam Hennedyam crispam Harv. aemulans. Fructus in apici- 

 bus vegetativis liberis in series 4 longitudinales seque evolutas 

 dispositi. Antheridia breve clavaeformia, pedicello uniarticulato brevi 

 fulta. Cystocarpia ut in Pollexfenia pedicellata. 



4. Pollexfenia crenata J. Ag. Analecta algologica (1892) p. 165. — ^ 3 " 

 Fronde pygniaea, primaria fere ambitu lanceolata, a margine pin- 

 natim decomposita, laciniis junioribus a basi latiori sensim angu- 

 stioribus, adultioribus in formam lanceolatam tendentibus, margi- 

 nibus subcrenatis. 



Hab. ad oras australes Novae Hollandiae (Wilson). — Frons 

 3-4,5 cm. longa, a superficie visa tota constituitur cellulis sub- 

 hexagoniis subliabellatim dispositis, quasi a linea quadam media, 

 quae cellulis quibusdam angustioribus indicata videtur, sursum ob- 

 lique radiantibus. Stichidia pra^cipue ex una pagina emergentia 

 (dubium haeret, utrum hoc contingat fortuito, an ab aetate pendeat). 



