1090 Eu-Floridese, Rytiphlcese, Amansia. 



Sectio V. Pinnatve J. Ag. Anal. algol. (1892) p. 173 — Speeles fronde decom- 

 posito-pinnata, pinnis sublinearibus margine subintegris, stichidiis ad cre- 

 nulas diitantes marginum in caespitulos fasciculatim collectis. 



9. Amansia pinnatifida Harv. in List of Dupl. Austr. Alg. n. 119, 1766 

 Phyc. Austral. tab. CCXXII, J. Ag. Sp. II, 3, p. 1114, Falkenb. 

 Rhodomelaceen (1901) p. 419, Amansia integra Lamour. in Diet. 

 class. (nomen) ?. — Fronde ecorticata, anguste lineari, subcanalicu- 

 lata, inferne tenue costata, pinuatim decomposita flabellata, mar- 

 gine integerrima, pinnis conformibus basi attenuatis apice obtusis 

 incurvis. 



Hab. ad oras Novse Hollandise austro-occidentales prima vice 

 lecta ad « King George' s Sound » ad paginam ventralem saepe 

 Me mb r ;ni i p o ra delicatissima Busk. passim obtecta (Har- 

 vey). - - Frons e disco radicali parvo exsurgit usque ad 20 cm. 

 longa, 2-3 millim. latitudine aequans, pinnatim decomposita, lla- 

 bellato-fastigiata, inferne in media parte incrassata, costata, superne 

 subcanaliculata apicibus breve involutis. Pinnae a margine angulo 

 fere 45° exeuntes, distantiis nonnullorum mm. subalternae aut ir- 

 regularius sparsse, basi eximie attenuatae, dein anguste lineares 

 integerrimae, simplices aut iterum nova serie obsita;, ob apices in- 

 volutos adparenter truncatse. Color vinoso-purpureus. Substantia 

 membranacea. Specimina exsiccatione chartae non adhserent. Stru- 

 ctura frondis est qualis in aliis Amansia: speciebus nios est, 

 observante claro J. Agardh. Adparet lamina nempe transversim 

 areolato-zonata, zonis angulo recto a costa exeuntibus. Zonae ef- 

 ciuntur cellulis hexagono-rectangularibus, duplici serie ab uno ad 

 alterum marginem extensa et frondi parallela dispositis, cellulis 

 utriusque seriei alternantibus. In parte inferiore, divisione cellu- 

 larum, oritur stratum corticale, costam externam constituens et 

 extra cellulas primarias, adhucdum dignoscendas et duplici serie 

 dispositas, evolutum; intra cellulas zonaruni oriuntur quaedam cel- 

 lulae, siphone centrali Polysiphonia3 analogse, singula serie et in 

 media pagina paucae dispositae, exterioribus multo angustiores. 

 Quoad structuram attinet frondis, Harvey membranam monostroma- 

 ticam dicens, icone reprsesentat zonas duplicis generis, alias nempe 

 cellulis a costa versus marginem longitudine increscentibus, alias 

 cellulis a margine costam versus longioribus; membranam quoque 

 monostromaticam dicit. Iconem Harveyanam aliter explicandam cre- 

 didit J. Agardh. Revera cellulas utriusque paginse diversas ille 



