Eu-Florideee, Rytiphloe», Lenormandia. 1119 



189:3, p. 169) Lenormandke subgenus uovum Aneuriam (nomine 

 inepto) proposuit. 



6. Lenormandia pardalis J. Ag. Anal. algol. cont. II (1804) p. 80. — 17i)5 

 Fronde membrahacea, prolificationibus a lamina intra marginem 

 nunc in vicinia costae eraergentibus decomposito-ramosa, laminis 

 secundariis juvenilibus subobovatis, adultioribus lanceolato-oblon- 

 gis, apice rotundato-emarginatis, margine integerrimis; stichidiis 

 ellipsoideis, suo diametro vix duplo longioribus, paucis in fasci- 

 culos minutos fere lineas longitudinales formantes collectis. 



Hab. ad « Port Elliot, Encounter Bay » Novae Hollandiae (D. na 

 Hussey). — Laminse omnes corticatae, primariae 6-10 cin. longae, 

 at vix 6-7 millim. latit., forma fere rite lineares, inferne costa pro- 

 niinula fere usque in prolificationibus ultimis dignoscenda instru- 

 ct;e, superne membranacea?, secundariae a primaria distantiis 4-7 

 raillim. intra marginem nunc in vicinia costa3 nunc in ipsa costa 

 emergentes, 4-7 cm. longse, utrinque numerosae (usque 10), iterum 

 laminas tertii (et nonnunquam etiam quarti) ordinis eodem modo 

 ac primaria prolificantes. Stichidia in fruticulos paucos (3-6) colle- 

 cta, sessilia, fere rite ovalia, utrinque obtusa, diametro vix duplo 

 longiora, prsecipue in una pagina laminae evoluta. Proxima dicitur 

 Lenormandur spectabili. 



7. Lenormandia prolifera (Ag.) J. Ag. Sp. II, 3, p. 1103, Falkenb. 1796 

 Rhodomelaceen (1901) p. 463, Rytiphltea simplicifoliaHaxv. Alg. 

 Austral. exsicc. n. 133, Phyc. Austral. tab. 246, J. Ag. Sp. II, 3, 



p. 1095. Amansia prolifera Ag. Sp. I, p. 194, Syst. Alg. p. 247, 

 Dictyomenia prolifera J. Ag. Symb. p. 27, Harv. Nereis Austral. 

 p. 30, Kuetz. Sp. pag. 848, Tab. Pbyc, XIV, tab. 95, f. c-e, non 

 Amansia prolifera Grev. nec Dictymenia prolifera Kuetz. Tab. 

 Phyc. XIX, t. 54, f. d-g. — Fronde coriacea, prolificationibus a. 

 costa einergentibus decomposito-ramosa et eoncatenato-constricta, 

 prolificationibns juvenilibus obovatis apice marginibusque incurvis, 

 margine integerrimis, adultioribus anguste linearibus; stichidiis li- 

 nearibus, involutis, fasciculatim e costa enatis. 



Hab. ad oras Nov.c Hollandiae (Harvev) et Tasmaniae (Gunn . 

 — Frons videtur seniipedalis et forsan longior, 2-4 mm. lata, firnia 

 et coriacea, prolificationibus a costa emergentibus ramosa pliyl- 

 lisque novis infra apioem adultiorum s:epe provenientiltus deniuin- 

 que adultiora supra stricturam et apice ob^oleto fere continuanti- 

 bus concatenata, quasi articulato-constricta. Costa frondein percur- 

 rit. superne obsoleta, iuferne sensim firraior (an in infima parte 



