1208 Eu-Floridese, Dasyese, Dasya. 



stral. p. 62, tab. XXI, Kuetz. Sp. p. 797, Tab. Phyc. XIV, tab. 65, 

 f. d-e, J. Ag. Sp. II, 3, pag. 1221. — Fronde teretiuscula, minori, 

 parce ramosa, tota corticata et ab apice fere ad basin squarroso- 

 ramulosa, ramulis a strato corticali subfasciculatim quoquoversum 

 exeuntibus, a basi monosiphoniis, inferne dichotomis, superne vix 

 attenuatis, firmis, incurvis, convergentibus, obtusiusculis, demum 

 stichidiferis ; stichidiis breve pedicellatis, lanceolatis, acuminatis. 



Hab. in oceano- Australi ad Caput Bome Spei (Harvey) et « Port 

 Natal » Africse (Krauss). — Caespitosa, frondibus pluribus a plexu 

 radicali provenientibus. Frondes singulse more 4-5 cm. longao, non- 

 numquam usque 10 cm. longre, inferne simpliciuscuke, snperne ra- 

 mis paucis instruct*, totse corticatse et per totam fere longitudi- 

 nem dense ramulis vestit* subspongiosae. Ramuli ex eodetn loco 

 plures pluresque provenire videntur, ita fasciculati, ima basi bis 

 aut ter furcati, dein simpliciusculi, supra axillas acutas, at non 

 acutissimas, curvati, vix attenuati, obtusiusculi, omnes ejusdem fa- 

 sciculi subconvergentes. Articuli ramulorum diametro 2-3-plo lon- 

 giores. Stichidia sunt minuta, lanceolata, sensim attenuata, pedicello 

 articulato suffulta, duplici serie tetrasporangia (e facie) monstran- 

 tia. Color coccineo-purpureus. Substantia rigidiuscula. De numero 

 siphonum pericentralium dubia manent. Sunt revera in icone Har- 

 veyana siphones pericentrales 6 depicti; J. Agardli in D. scoparia 

 nunc 6, nunc 5 totidem interjectis minoribus in diversis partibus 

 transectis se videre credidit; in observationibus 5-7 siphones huic 

 speciei phycologus lundensis adscripsit. Verisimillime sunt 5, ut in 

 affini Dasya Arbuscula. 



30. Dasya collabens Hook. et Harv. Alg. Nov. Zel. n. 52, in Lond. 1899 

 Journ. IV (1845) p. 535, Harv. Nereis Austral. p. 61, t. XXI, Mar. 

 Bot. of West. Austr. n. 109, Kuetz. Tab. Phyc. XIV, p. 25, t. 68, 

 f. c-d, J. Ag. Sp. II, 3, p. 1218, Eupogonium collabens Kuetz. 

 Sp. pag. 798. — Frons teretiuscula, vage pinnatim ramosa, juniore 

 et superne articulata, caule ramisque majoribus inferne nudis apice 

 subsquarroso-ramulosis, ramulis ad geniculum quodque demuinque 

 a strato corticali quoquoversuui exeuntibus a basi monosiphoniis 

 subpatenter dichotomis, inferioribus firmioribus superioribusque cur- 

 vatis acuminatis demum stichidiferis; stichidiis subsessilibus, conicis. 

 Hab. ad oras Novse Zelandiae (Raoul, Lyall) et ad « King 

 Georges Sound » Novre Hollandise (Harvey). — Frons saltem4-10 

 cm. longa aut paullo longior, pinnatim decomposito-ramosa, ramis 

 ambitu pyramidatis quoquoversum directis, majoribus cauleque 



