1220 Eu-Floridete, Dasyeee, Heterosiphonia. 



bitu lineares, nova serie pinnarum minorum a margine egredien- 

 tium obsitie. Pinnse hse secuadarise, ramificatione inter dichotomam 

 et pinnatam intermedia, ramulis paucis crassis rigidis divergenti- 

 bus constantes, faciem rachidii advertentes, ramulis versus latera 

 et retrorsum porrectis (atque introrsum demum fructifene); ra- 

 muli, seu pinnella;, a basi fere monosiphonii. Articuli in tota planta 

 conspicui et admodum breves, diametro 3-plo breviores in pinnis 

 majoribus, in minoribus angustioribus 2-plo breviores; sectione 

 transversali pinnae majoris adparent siphones 10-12 invicem asqua- 

 les circa majorem centralem, cortice nullo cincti. Color et adspe- 

 ctus vicinarum specierum, nisi quod substantia est crassior. Spe- 

 cies affinis videtur Heterosiplionia? subsecundatce (Suhr) Falkenb., 

 a qua differt fronde minus complanata, penicillis quoquoversum 

 subdivisis. 

 6. Heterosiphonia Berkeleyi Mont. Prodr. Phyc. Antarct. p. 4, D' Ur- iuis 

 ville Voy. Pol. Sud I, p. 137, tab. V, fig. I, Fl. Chil. VIII, p. 311, 

 Syll. p. 421, J. Ag. Till Algern. System. XI, p. 73, Falkenb. Rho- 

 domelaceen (1901) pag. 633, tab. 10, f. 2-5, Polysiphonia Davisii 

 Hook. et Harv. in Lond. Journ. IV, pag. 267, Polysiphonia Ber- 

 keleyi Hook. et Harv. Crypt. Ant. p. 174, Harv. Nereis Austral. 

 p. 46, Kuetz. Sp. p. 817, Tab. Phyc XIII, t. 70, f. e-k (cystocar- 

 pifera), Dasya Berkeleyi J. Ag. Sp. II, 3, p. 1179, Polysiphonia 

 punicea Mont. in D" Urville Voy. p. 128, tab. V, fig. 3 (tetrasp.), 

 Kuetz. Sp. p. 816, Tab. Phyc. XIII, t. 69, f. f-i. — Fronde he- 

 terosiphonia, articulata, ecorticata, ancipite, decomposito-pinnata, 

 pinnis ad geniculum quodque quartum exeuntibus, adultioribus 

 pinnatis, junioribus subdichotomis, pinnulis subulitis fere ad api- 

 cem polysiphoniis, inferioribus patentibus subcurvatis superiore 

 latere pinnellas antheri liave secundata gerentibus, articulis primi- 

 riis diametro subduplo longioribus, pinnarum brevioribus; cellulis 

 pericentralibus 4-10, duabus oppositis majoribus. 



Hab. in oceano Australi ad insulas « Auckland, Malouinas, Ker- 

 guelen et Cap Horn» (Hooker); in Pacifico ad «Chiloe» (Jardin); 

 ad insulam « Marion » et Novam Zelandiam (Fxped. Challenger). 

 — Frons punicea, tenue membranacea, 5-20 cm. fere longa, iu 

 pinnas nonnullas majores, 2 cm. longas majoresve et l>reviores 

 superne interjacentes abiens, ceterutn nuda et a basi articulata. 

 Pinn;c majores ambitu lineares, minoribus regulariter alternanti- 

 bus, a margine ad geniculun quodque quartum exeuntibus, pin- 

 nata 1 ; minores ramificatione primuni subdichotoma, mox evidentius 



