1534 Eu-Floridese, Gloiosiphoniaceae, Gloiopeltis. 



p. 276, De Toni Phyc. Japon. nov. p. 37, n. 117. — Fronde pu- 

 silla, capillari, tereti vel leviter compressa, anguste tubulosa, praster 

 siphoneni rentralem hujusque ramos primarios brevissimos paten- 

 tissimos, tubum externum sustentantes (?) vacua, 2-4-furcata, ra- 

 mis patentibus sive ex axilla rotundata adscendentibus, apice at- 

 tenuatis; cystocarpiis in ramis exsertis, nucleo intra stratum peri- 

 phericum toto immerso; tetrasporangiis in cortice sparsis. 



Hab. ad rupes maritimas ad « Mitadiri » in mari Japonico 

 (SiEBOLD, Grunow). — Structura fere ut in Gl. tenaci, qualis a 

 J. Agardh descripta fuit, immo simplicior, ut eximie docuit Surin- 

 gar. Incolis cibo est et ad rupes, quibus increscit, colligitur digitis, 

 quibus ne agglutinetur, prius cinere adspergitur; dein aqua emol- 

 litur et infunditur aceto cum jure; etiam ad pulteni pneparan- 

 dam adliibetur. 



3. Gloiopeltis furcata (Post. et Rupr.) J. Ag. Sp. II, p. 235, Epicr. 0391 

 p. 275, Dumontia furcata Post. et Rupr. Illustr. Algar. p. 19, 

 Rupr. Tange Ochot. meer. p. 310, Kuetz. Sp. Alg. pag. 719. — 

 Nana, pulvinata, frondibus a crusta minuta erectiusculis filiformi- 

 bus utrinque attenuatis, simplicibus aut parce furcatis, ramis basi 

 apiceque attenuatis ; cystocarpiis vix conspicue extra frondem pro- 

 minulis. 



Hah. ad saxa in oceano Pacifico septentrionali (Mertens). — 

 Crusta minuta, tuberculosa, saxis adhasrens. Ex hac frondes emer- 

 gunt, plus miuus adproximatae, teretiusculse, utrinque attenuatse, 

 simplices aut bis terve furcatse, ramis patentibus, longitudine 10- 

 12 millim. metientes, rarius majores. Color purpurascens. Substan- 

 tia cartilaginea. — Var. ?coliformi8 (Harv.) J. Ag. Epicr. p. 275, 

 Gloiopeltis coliformis Harv. Cat. of Nevi^ Algae from Japan n. 35, 

 in Proceed. of Amer. Acad. Vol. IV, Oct. 1859, pag. 332, Suring. 

 Alg. Japon. p. 32, tab. XIX, Illustr. esp. Gloiop. p. 12 cum plur. 

 tab.: fronde majori magisque inflata, stricturis ramorum eviden- 

 tioribus, ramis nunc quoque in medio constrictis, quasi articulatis ; 

 cystocarpiis numerosissimis. In oceano Pacifico septentrionali, ad 

 littora Japonise (Wright, Babington, Suringar, Grunow). — In 

 hac varietate, quae, suadente claro Suringar, forsan genuinam spe- 

 ciem sistit, frons est e basi filiformi saccata sicca 2-4 millim. 

 lata. Tubus centralis adest quidem, sed e segmento transversali 

 facile elabitur. Cystocarpia ubique in fronde sparsa, semiexserta, 

 nucleo in strato peripherico immerso, 



4. Gloiopeltis intricata Suring. Ind. pr^ecurs. n. G9, Alg. Japon. (1870) 2392 



