Eu-Floridese, GloiosiphoniaceiO, Sohimmelmannia. 1527 



p. 200, E[)icr. panf. 13:3, Cavpohlepharh ? mediterranea A.rdiss. 

 Enurn. kh^. Sicil. (1864) p. 33, Erb. Crittog. ital. ser. I, n. 10261 — 

 Fronde lubrica, niolli, plana, lineari, decomposito-pinnata, pinnis 

 elongato-linearibus, pinnulis alternis patenti-incurvis, medio sffipe 

 longioribus, confertis quasi fimbri;un efRcientibus; cystocarpiis in 

 media parte pinnarum submarginalibus, solitariis vel 2-3, minutis. 

 Hah. in oceano Atlantico ad Tingin Africa' borealis (Schou- 

 srok); ad « Guethary » (Sauvageau fide Bornet); in mari Jonico 

 prope « Acireale » Sicilia; (Ardissone, Baccarini, Fighera, Pla- 

 TANiA, Mazza etc). — A disco radicali crasso frondes plures ex- 

 surgunt basi stipitis ad instar attenuatoe, mox complanatte, me- 

 dio subelevatfe, utroque latere in aciem abeuntes, ex toto h. e. cum 

 pinnis secundariis usque ad 30 cm. longse. Rachis semper linearis, 

 maxima latitudine 4 millim. vix ffiquans. Pinnae ambitu lanceolatae, 

 pinnulis intermediis ceteris longioribus. Pinnuhe nunc oppositie 

 nunc alternre, valde conferta?, in pinnellas incurvatas vix 1 millim. 

 longas iterum divisae. Cystocarpia in pinnellis submarginalia, saepe 

 singula, nonnumquam 2-3 punctiformia, tantum sub lente valde 

 augente visibilia. Color frondis intense roseus, in sicco vix muta- 

 tus. Substantia gelatinoso-membranacea lubrica, ita ut specimina 

 exsiccatione chartae arctissime adhaereant. Conferend» sunt de 

 Schimmelmannia ornata observationes nonnullge, quas dedit in 

 ephem. cit. clarus A. Mazza. 



2. Schimmelmannia Bollei Mont. in Ann. Scienc. Nat. T. VII, 1857, 2384 

 pag. 142. — Fronde elata, stipitata, gelatinosa, compresso-plana, 

 ancipiti, irregulariter ramosa, ramis longissimis, subdichotomis, ex 

 utroque margine pinnas denticulato-pinnulatas sublatasque emit- 

 tentibus. 



Hah. in littore « de Prainha » dicto in insula S. Nicolai (Caput 

 Viride) (Bolle). — Species tantum sterilis hucusque reperta, ita 

 ut de affinitate vix dijudicare liceat; quoad structuram hciec potius 

 ad S. Frauenfeldii quam ad S. ornatam adpropinquare videtur. 



3. Schimmelmannla Frauenfeldli Grun. Alg. Novara (1867) pag. 67, 2385 

 tab. X, f. 1. — Fronde rigidiuscula, a basi in ramos plures sub- 

 sequilongos divisa, ramis linearibus, alterne pectinato-bipinnatis, 

 rachide subflexuosa, pinnis erecto-patentibus, pinnulis ultimis ca- 

 pillaribus brevibus; cystocarpiis minutis, in media parte vel versus 

 apicem intumescentem ramellorum ultimorum plerumque biseria- 

 tim dispositis. 



Hah. ad S. Paulum in mari Australi (Frauenfeld, Jelinek). — 



