lilu-Floridese, DumontiaceEe, iDasyphUjca. 1629 



irons tubulosa quafsi tribus stratis rouiponitur: iutra tubuiii ad- 

 sunt fila aduiodum tenuia longitudiualitor excurrentia; tubus rin- 

 gitur strato cellularum conoresccntiuui, (^ua' diauietro multo iMajo- 

 res stratum iuterius et corticale omnino separant; stratum corti- 

 cale magis quo(jue celkilosum, licet celiulas seriatas fiiorum ver- 

 ticalium nomine deuominare mos est. 



1. Dasyphloea insignis Mont. Prodr. Phyc. antarct. pag. 8, Voy. Pol. 2503 

 Sud p. 102, t. 8, f. 3, Kuetz. Sp. p. 757, Tab. Phyc. Vol. XVIII, 

 tab. 18, J. Ag. Sp. II, p. 215, Epicr. p. 569. — Fronde setis mi- 

 croscopicis obsita, vage decomposita, teretiuscuia, ramis utrinque 

 attenuatis, terminalibus acutis. 



Hab. in mari Nov;e Zelandire ad oras insula; « Al-caroa » (D' Ur- 

 viLLE). — Radix callus s. discus minutus. Frons subtubulosa, teres, 

 palmaris aut longior, penna corvina tenuior, undique vage ramo- 

 sissima, circumscriptione iate ovata. Rami patentes, basi apiceque 

 attenuati, rarissime iingulati, iterum ramuiosi. Frondis fiia iongitu- 

 diualia sunt ramosa, articuiata, apice globoso-inflata vel, piuribus 

 utricuiis seriatis, moniiiformia, ad peripheriam frondis versa et 

 coalescentia. Pili ex articuio filorum extremo oriuudi, continui, 

 peilucidi, 100 [x. fere longi, 10 jjl. ad ortum crassi, acutissimi, 

 viilositate densa non tantum sub microscopio composito, sed et 

 vitris mediocriter augentibus conspicua totam froudem operientes. 

 Nematiiecia seu verruc;e macuiceformes, minimae, in ramis obtusiu- 

 scuiis situe, e fiiis constantes radiantibus, paraiieiis, articulatis, 

 inateria coiorata refertis. Tetrasporangia obionga, in verrucis ni- 

 dulantia, 40 [x. longa, 20 [u crassa, transs^ersim in segmentis 

 quatuor, ut in Hypnea soiemne est, divisa, vivide purpurea. Fiia 

 radiantia supra memorata, quae speciem nemathecii constituunt, 

 ex utricuiis periphericis oriundse J. Agardhio visae sunt, Substantia 

 tenerrima, in aqua dulci cito in geiatinam abiens. Coior roseo-pur- 

 purous. Specimina exsiccatione charta3 vitroque arcte adlia^rent. 



2. Dasyphicea tasmanica Harv. in Lond. Journ. VI, pag. 40G, Phyc. 2564 

 Austrai. tab. 115, Kuetz. Sp. p. 758, J. Ag. Sp. II, p. 216, Nizzo- 

 phlcea tasmanica J. .\g. Epicr. p. 256, Florid. Morphoi. tab. 17, 

 f. 11-13. — Fronde fascicuiato-ramosa, ramis majoribus minori- 

 busque promiscue a rachide subpinnatim at quoquoversum egre- 

 dientibus, ramuiis utrinque attenuatis, setaceis, cystocarpiferis. 



Hab. ad Tasmaniam (Smith) et Novam Hollandiam australem 

 (CuRDiE, Mallard, Harvey). — Radicaiis calius discoideus. Fron- 



