1696 Eu-Floridege, Squamariese, Peyssonnelia. 



cin. diam., iii lacinias abiens numerosas, 2-6,5 millim. inferne la- 

 tas, supra hanc angustam partem cuneato-dilatatas et dnplo-triplo 

 latiores, iterum a margine tangentiali incisas. Tota pagina inferior 

 fere ad margines usque crusta calcarea obducta. Margines frondis 

 madefacta^ deorsum incurvi. Stratum decumbens ut in Squamariis 

 tenue et fere monostromaticum. Strati adscendentis fila oblique 

 arcuata dense adproximata contigua, articulis infimis crassioribus, 

 superioribus cylindraceis, diametro duplo-triplo longioribus, termi- 

 nalibus brevioribus, omnibus endochroma vivide coloratum roseum 

 foventibus. Nemathecia supra paginam latius expansa, depresso- 

 plana, inter fila tenuissima clavato-filiformia, articulis inferioribus 

 diametro duplo-longioribus instructa, tetrasporangia magna pirifor- 

 mia cruciatim divisa foventia. Substantia fere carnosa et frons ita 

 crassa ut a pagina observata cellulas strati decumbentis vix per- 

 spicuas monstret. 



5. Peyssonnelia rubra (Grev.) J. Ag. Sp. H, p. 502, Epicr. p. 386, 2657 

 Ardiss. Phyc. Medit. I, p. 228, Hauck Meeresalgen p. 34, fig. 7 

 d-e, Zonaria rubra Grev. in Linn. Transact. XV, 2, pag. 340, 

 Peyssonnelia orhictdaris Kuetz. Phyc. gener. p. 385, Sp. p. 694?. 

 — Fronde dilutius rubra, membranacea, tota pagina inferiore ad 

 marginem usque tomento brevi subincrustato instructa, lobata lo- 

 bisque cuneato-rotundatis sensim imbricata, strati decumbentis 

 submonostromatici cellulis a pagina observatis in lineas evidentes 

 conjunctis diamctro sublongioribus, filis strati adscendentis pauci- 

 articulatis, articulis infimis diametro sublongioribus, supremis bre- 

 vioribus. 



Hab. ad conchas, Lithothamnia, caules Cystoseirse etc. 

 in mari Adriatico ad oras Istriie et Dalmatiae (Biasoletto, Hauck) 

 ac Italise (Ardissone, Caldesij ; in mari Ligustico (Strafforello, 

 Ardissone); in mari Tyrrhono ad Neapolin (Falkenberg) et oras 

 insula3 Sardinise (Piccone); in sinu Tarentino ad « Amendolara » 

 (Piccone); in mari Siculo ad Panormum Sicili;e (Picgone); in mari 

 Mediterraneo occidentali ad insulas Balearicas (Rodriguez) ; ad lit- 

 tus Algeria3 (Debuay). — Peyssonnelim Squamarim proxima, sed 

 planta minor, dilute rubra et tenuius membranacea; frondes quo- 

 que multo densius lobis imbricatis invicem superpositse. Lobi 12- 

 14 mm. lineas circiter latitudine asquantes, tota superficie inferiore 

 revera radicantes, sed radicuLe brevissimre in stupam Peyssonnelice 

 Squamarice haud evolut;e. Ob margines incurvatos lobi squama- 

 tim solvi videntur. Frons nimirum duobus stratis constituitur, 



I 



