Eu-Floridese, Squamarieae, Peyssonnelia. 1705 



sopto t.ransvorso in duas partos divisa3, rarissime etiain criioiatiin 

 divisa^ Descriptio ot obscrvationos ampliorcs natiiram nemitliecio- 

 riiin illustrantos reperiuntur in Montajrne op. oit. An, o])servante 

 J. A^^ardh, HiUlenhrancUia? 



21. Peyssonnelia Orbigniana Mont. in Ann. Sc. Nat. 4 ser., T. Vri 2f)73 

 (1857) p. 137. — Fronde coriacea, crassiuscula, atro-fusca, irre^Mi- 

 laritcr ex orbiciilato llabelliformi, margine inflexa, supra lineolis 

 irradiantibus zonis([uo ooncontricis obscuris notata, subtus fulvo- 

 stuposa, filis verticalibus brevitcr articulatis apice dichotoinis me- 



dio fructiferis. 



Hah. ad littora insiihTe africanfe «Galega» dictre (A. D'()rbi- 

 gny). — Frondes ad 5 cm. diam. metientes, 0,3-0,5 millim. crassaj. 

 Structura frondis Peyssonnelice. Stratum inferius (ex quo radicuhe 

 oriuntur) 2-3-stromaticum. E cellulis his nascuntur fila recta, non 

 adsccndentia, 11-15-articulata (articulis latioribus quam longiori- 

 bus, h. e. transverse oblongis) apice in dichotomiam duplicem ab- 

 euntia, apicibus his stratum superius frondis sistentibus. Spome 

 in filamentis intercalares moniliformiter seriatse (an carpospora^ ?) 

 80-84 =» 20. Species inter Peyssonneliam et Petrocelidem inter- 

 mcdia videtur. 



22. Peyssonnelia? tamiensis Heydr. Neue Kalkalgen von Deutsch-Neu- 2674 

 Guinea (1897) p. 0, t. I, f. 12 [P. tamiense). — Frondibus pri- 

 muni reniformibus, tcnuibus, calce valde incrustatis, undulatis, vi- 

 noso-rubris, dein superpositis in stratum laxum, fragilissimum, 6-8 

 cm. longum, 2-2,5 cm. crassum conjunctis, superflcie iniequali, 

 concentrice zonata; nematheciis tetrasporangiferis elevationes valde 

 applanatas, magnitudine varias efficientibus. 



Hdb. ad lapides et Corallia in gulfo « Huan » insuke « Ta- 

 mi » Novse Guinefc (Heydrich). — Habitus Lithophylli. Frondes 

 juniorcs 5-6 millim. diam. metientes et 0,25 miUim. crass;T3, a ma- 

 trice facile solutre. Frons e 6-8 stratis cellularum constat, strato ba- 

 sali rhizinas paucas broves emittente. Tetrasporangia ovoidea, 52 ^ 

 32, zonatim divisa. Propter normam divisionis tetrasporangiorum 

 hoec ad Peyssonneliam certe non pertinct. An Hcematoceliclis spe- 

 ciem sistat aut potius Corallinaceis adscribenda sit, nullo authen- 

 tico specimine viso, dijudicarc non audeo. 



23. Peyssonnelia rugosa Harv. in Hook. FI. N. Zeal. pag. 245. — 267.5 

 Frondo arctissimo adnata, expansa, membranaceo-corlacca, orbicii- 

 lari, intoMSC rubro-fusca, superficie rugosissima. 



