404 Eu-Florides, Stenocladiezse, Stenocladia. 
STENOCLADIA J. ^g. [1876] Epicr. pag. 438, Anal. algol. cont. IV 
(1897) p. 40 (Etym. stenos angustus et c/ados ramulus), Schm. et 
Hauptfl. in Engl. & Prantl Natürl. Pflanzenfam. p. 387. — Frons 
compressa, distiche pinnata aut teretiuscula et vage ramosa, stratis 
fere tribus tubum centralem ambientibus contexta: medullari filis 
elongatis articulatis dense intricatis; intermedio nune parum con- 
spieuo, cellulis oblongis laxius dispositis; corticali cellulis mino- 
ribus verticaliter seriatis. Cystocarpia externa, subspharica, secus 
latera ramorum sessilia, intra pericarpium cellulosum, demum car- 
postomio apertum, nucleum subsimplicem foventia; placenta basalis 
elevata, filis pluribus a tubo centrali provenientibus articulatis et 
anastomosantibus contexta et sterilibus filis cum pericarpio juncta, 
a vertice et lateribus fila carposporifera, imà basi fascieulatim con- 
juncta, dein tota invicem libera subsimplicia, supra stipitem tenuem 
articulatum clavata sustinens; carposporie in articulis terminali- 
bus filorum evolutze, obovato-oblongw, demum  rotundatz. 'letra- 
sporangia (saltem in una specie) in ramulis paulisper siliquose 
inflatis evoluta, in strato exteriore eorum nidulantia, cruciatim 
divisa. 
* Frons teretiuscula, dichotomo-decomposita, fareta, frondis cellulis interme- 
i[- 
diis rotundato-oblongis laxioribus, stratum proprium evidentius forman- 
tibus. 
Stenocladia furcata (Harv.) J. Ag. Epier. p. 439, Heríngia fur- 
cata Harv. Alg. Austral. exsicc. n. 311, Phyc. austral. tab. 215. 
— Fronde tereti, w:quali, decomposito-dichotoma, fasciculato-fasti- 
giata, ramis supra axillas subrotundatas erectiusculis, apicibus at- 
tenuatis; cystocarpiis ad latera ramorum pznultimorum sessili- 
bus, sphiricis. 
Hab. ad oras Nov:e Hollandi:e australis. — Structura, monente 
quoque claro J. Agardh, magis cum PAacelocarpo quam cum Ze- 
ringia, cui primum adscripsit Harvey, in eo convenire videtur, quod 
stratum medullare filis numerosis, tubum axilem cireumdantibus, 
constare adpareat. Fructus tamen PAacelocarp?;, hodie sat bene 
cogniti, a fructibus Stenoclad?ia admodum recedunt. 
Stenocladia Cliftoni J. Ac. Epicr. p. 440, Sfenocladia conferta 
var. Cliftoni J. Ag. Bidr. Florid. Syst. p. 45, Areschougia com- 
ferta Harvey Phyc. austr. tab. 166 (quoad specimen a claro Clifton 
collectum). — Fronde inferne teretiuscula, superne compressa et an- 
cipite, a submargine pinnatim decomposita, pinnis inferioribus sub- 
749 
"90 
— 
MENU CAINDUS ORE o. 
