146 



ne mnltis ambagibns lector offendatur. 



et si quid ambigue forsan hie ponatur, 



a discretis sociis torve non rodatur, 



sed per hos in melius blande corrigatur 



et in scirpo scrupuli nodus non quaeratnr. 



divinum flaraen instruat adiuvat nos (nos instruatacinvet?). amen. 



Incipit registrum multorum auctorum. 2* 



Legitur in chronicis antiqiiis Romanomm 

 quod primus Caesar fuerit lulius ipsoram, 

 qui a caedendis bostibus est Caesar appellatus, 

 et in mense lulio fuit idem natus. 

 a quo Romani principes Caesares vocantur, 

 qui factis virilibus illum imitantur. 

 post praedictum lulium nobilis Romanus 

 suscepit imperium, dictus Octavianus u. s. w. 

 suis in temporibus Romae floruerunt 3" 



Virgilius, Horatius, cum quibus scripserunt 

 Ovidius, Salustius et Tullius facundus, 

 in quorum carminibus delectatur mundus. 

 igitur praecipua doctissimi poetae 

 praeponamus opera, quem landat facete 

 Donatus in volumine maiori cum minore, 

 dicens hunc in carmine dignum laude fore u. s. w. 



F'irgilius, Bucolica, Georgica, Aenels. 



praeterea composuit Virgilius Moretum, 3* 



librum parviim, compare themate facetum. 

 sed in hoc ingenium fertur acuisse 

 suamqne per buculicam tandem incepisse. 



die übrigen pseudovirgilischen gedichte sind nicht erwähnt. 



Sequitur Horatius prudens et discretus, 

 vitiorum aemulns, firmus et mansuetus, 

 qui tres libros etiam fecit principales, 

 duosque dictaverat minus usuales, 

 epodon videlicet et librum odarum, 

 quos nostris temporibus credo valere parum. 



würklich scheinen die lyrischen gedichte des Horatius in den 

 schulen des mittelalters weniger gebraucht worden zu sein als 

 die libri principales, wie Hugo sie nennt, Satiren, briefe, ars 

 poetica (vetus poetria). 



