243 



bag ante folia evolutis, ad latera ramalorum virgatorum anni praefceriti solitariis 

 V. geminis, brevepedunculatis, ebracteatis ; calyce purpurascente glabro, corollae 1" 

 diani. lat. petalis oblongis roseis v. albis; foliis lanceolatis^crenulatis glabris, petiolo 

 brevi glandulis magnis rnunito; drupis 1—2" 1. compressis ovatis oblongisve velu- 

 tinis luteo-virentibus, semine magno eduli. — Variationis hiijus arboris numerosae 

 in varietates sequentes duas colligi possunt: 



a. OS sea Gren. 1. c, putamine crasso duro, 



/J. fragilis Gren., putamine tenui fragili. • 



la utraque varietate semiiia (amygdali) modo dulcia mode amara, De variationi- 

 bns cf. DC. Prodr. I, p. 530. 



Culta per omnem Hispauiam, praecipue in provinciis orientalibus, austro-orien- 

 talilnis et australibus, ubi (e. g, in regno Granatensi) ad alt. 3500' usque ad- 

 sceiulit. In dumetis, ad sepos regionis inferior, saepe subspontanea, praecipue 

 in Hispania mcdifcerranea. — \i. Januar., Febr.; fruct. mat. Aug., Sept. (v. v.). 

 »AImendro<t Castell., »Ametller, Auraetlle« Catal. 



Hab. sponte in Mauritania (?) , culta per omnem zonam mediterraneam ; in 

 Europa med. australiore, Anglia et Norvegia australi. 



DCGLXXVII. PERSICA Tourn. Inst. t. 400. Pericarpium carnoso- 

 succulentiim crassissimum edule, non dehiscens. Putamen osseum eras- 

 sum, irregulariler profunde sulcatum foveolisque majoribus munitum. 

 Semen parvum amarum. Reliqua Amygdali. 



3491. p. vulgaris MiLL. Diet. Ill, p. 465. (Amygdalus Persica L., Gr. 



^ODR. 1. c. p. 513! Lam. 111. t. 430, Hayne 1. c. t. 38!) Arbor humilis (6—15' 



alto, habitu Amygdali , floribus praecocibus lateralibus solitariis gcminisve subses- 



silibas, calyce pHrpnreo, corolla 1" diam. intense rosea (persicina); foliis lanceo- 



latis acnniinatis, glabris nitidis, argute serratis, breviter petiolatis; drupis masimis 



globosis (2-3" diam.), velutinis aut laevibus glabris (var. lae vis; Persica laevis 



"^- ^1. fr. lY p. 487!), e viridi v. luteo purpurascentibus, valde odoratis, dulcibus 

 aromaticis. ' ^ ^' ^ ^ ' 



nnmerosis ludeus, praecipue vero 



Cult 



^ulta per omnem Hispaniam, variationibus 

 lo Aragonia inferiore, Catalauniae vallibus et planitiebus, provinc. Jiennensi et 

 aWn In dumetis bine inde subspontanea. — tl- Febr., Mart., fruct. Aug., Sept. 

 \y.\.) »Melocotonero« Castell., »Preseffuer« Catal. Variationes variis nominibus 

 ^"Igaribus distinguuntur. 



Hab. sponte in Persia (Oriente), culta non solum per omnem zonam raedi- 

 wraneam, sed etiam in omui Europa media, in Britan. et Norweg. australi. 



lent 



I^CCLXXYIII. PRUNUS L. Gen. pi. Pericarpium carnoso-succu- 

 '"m ut in genera praeced. Putamen laeve aut leviter sulcatum aut 

 Jt'culato-rugosujj^ absque foveolis. -- Arbores et frutices floribus 

 efalibus solitariis aut in umbellas, corymbos, racemos terminales dis- 



Positis. 



*^- I Armeniaca ToURN. Inst. t. 623. Drupae epicarpium velutinum, 

 putamen compressum crassum faciebus laeve, margine dorsali obtuse, 

 ventrali inter sulcas 2 longitudinales carinato. Semen parvum. Flores 

 sohtarii v. geraini laterales. 



serrw m^\ ^- Armeniaca L. Cod. n.3G28! Gr. Godr. 1. c. p. 513! Flore des 



(6^15- !^,' *■ *18 ! (Armeniaca vulgaris LAM. Enc. ill. t. 399!) Arbor humilis 

 solitarii, ^^'."«"bns Praecocibus ad apiccm ramulorum lateralium abbreviatoruin 

 tomae fl^^"^^'^'^'^® ' brevissime pedunculatis , pedunculis bracteis (i. e. squanais 

 suborbicnfr-t"^ ^- flores includentibus) occultatis; calyce purpurascente, petalis 

 molliter vii ,• ? ^""^' ^^^us initio purpurascentibus ; drupis globosis I'/a 2 ' dmn., 



^Liutims, aureis, saepe rubentibus, odoratis, dulcibus ; foliis ovato-rotundatis 



I 



16 



* 



