354. 



calycis aequaute v, superante), laciniis calycis magis inaequalibusetma- 

 gis sabulatis (T, Endressi GAY in Ann. sc. nat. ser. I, t. 26). 



F 



In pratis pascuisque siccis, locis silvaticis et glareosis praecipue soli calcarei 

 in regione mont. et snbalpina Hispaniae boreal. , central et austral, passim: in 

 Astur. (Amo), Cast, nova (in agro Madrit. , LOFL. , en la Alcarria, Pal.), Ara- 

 gon. (c. Alcald de la Selva , Linares , Cantavieja , en la Palomita frequ. , Asso), 

 Catal. pyrenaica (in montib. pr. Vich. et Ripoll, SAL v., c. Olot, Vayreda, ver- 

 sus Camprodon, Rasos de Monas, Bassagoda, Texid. , c. Castauesa, CsTA.); 

 regno Valent. (PouRR.)- — i^* in Gallec. (c. Compostela, Texid.). — Juii., Jul. 



(n. v.)» 



Hab. spec, in Gall., Europa med., a Suecia ad Italiam, Dalmat. et Ross, me- 

 diam usque, in Sibir. Dralensi. 



-J 



? 3735. T. rupestre Ten. ap. DC. Prodr. I, p. 201 ! Praecedeuti persimile, 

 V sed laciniis calycis subaequalibus lanceolatis, superioribus non connatis^ limbo 



i vexilli ungue breviorc et angustiore apice bidentato et alls cum carina non nisi 



unguibus connatis ab eo bene distinctum. — Caules adscendenti-erecti , simplicw, 

 1 — 3-cephali, cum pedunculis petiolisque villosi. Folia basilaria longe petiolata, 

 foliolis ellipticis, caulina superiora breviter petiolata, foliolis lanceolatis. Nemtio 

 foliolorum ut in T. montano. Capitula subglobosa, lateralia longe peduuculata, 

 pseudoterminale pedunculo brevi suffultum. Flores breviter pedicellati parvi (sub 

 anth. 2V2"-' 1.), post anthesin deflexi. Calycis laciniae villosae , tubum, aequantes, 

 superiores subfalcatae, ceteris panlo breviores. Corolla alba. 



In rupestribus regionis montan. Aragoniae superioris (in pinetis pr. monaster. 

 -n Juan de la pena ad alt. c. 3OO0' in consortio T. ochroleuci rare, WK.). - 



San 



:rui 



Observ. Specimiua pauca a me lecta cum speciminibus T. rupestris in norto 

 Vindobonensi cultis atque in herbario liorti Pragensis asservatis ommno cod- 

 gruunt, aegre vero cum diagnosi a cl. A, P. Deoandolle I.e. data, quamobrein 

 planta Aragonensis, quae speciem a T. moutauo distinctam certe constituit, fll- 

 bia adhuc manet. Tenore ipse duas plantas diversas sub nomine T. J*^P^^^^ j 

 descripsisse videtur. Species enim sub hoc nomine a DecANDOLLE 1- c. &e 

 p. 207 inter ^species non satis notas« enumerata (T. rupestre TEN. P^^^^'?' 

 et Cat. 1819 , p. 58) in rupibus Magellae crescens e descriptioue tam a stirp 

 nostra quam a specie in monte Corno regni Neapolitan! proveniente, quam y 



CAndolle in descriptione p. 201 data ante oculos habuit, magnopere 

 crepat. 



r 



Sulsect. II. Am or i a Presl. Symb. I, p. 47! Ovarium et legumen sessile, 



raro breviter stipitatum, 2— 6-ovulatum , stylo filiformi oblique inse^ 

 basi non aut vix dilatato ; legumen maturum e calyce prommens. ye ^^^ 

 omnino liberum , canaliculatum aut complicatura. Alae et carmd ^ 

 nisi unguibus tubo stamineo adhaerentes, cetcrum inter seiioer- 

 Umbellae multi- sed laxiflorae, rariua densae, capitatae, flo"''"lg ^ 

 sime satis longe pedicellatis, fere semper mox reflexis v. penauus- 



Calycis denies s. laciniae post anthesin quoque erectae, coroHae adpressafi. 



t 



11^1;., ? repens L. Cod. n. 5649! Gr. Gode. 1. c. p. 419! KCHB. -^^^ 

 . U5!_ (rlabrum, rhizomate ramoso, ramis in caules procumbentes e no ^^^ 

 :antes indeterminatos abeuutibusj foliis longe petiolatis, foUolis late obovatw^^^. 

 cordatis, mucronato-denticulatis , subtus non elevato-nervosis ; stipuus ? "'" ujn- 

 branaceis inferne connatis, e basi lata abrupte cuspidatis; pedunculis iouum J^^^gj, 

 tibus erecUs, saepe elongatis scapiformibus, floribus umbellatis, pedice^^io yj^y,. 

 aequante v superante suffultis, 4-4%'" longis; calycis subbilabiati ^^^^^^^ 



petahs albis , vexilli limbo oblongo , alia divergentibus , stylo ar^aato , ^ [jque 

 S"'S" ,^~^''P^™«- - Caules saepe caespitosi, 3-12" 1., petioU V^^^' 

 4— y longi. Petala alba v. rarius ex albo rosea. 



