'§5'4 Solutio problematis 



fefl:, qu^ motu accelerato fit» Unde fiponas, in ipfo proxime 

 coiifa6tu metaphyfico vim omiiem comprimentem elidi a vi 

 repulfiva, impenetrabilitatem determinande ; poft comprelfio- 

 nem elifam, ac celliinte vi compriraente, vis adem repulfi- 

 va reftituere figuram non poterit, nifi aftione repellente ali- 

 quamdiu continuata. Cum ergo particulaD, quge comprellione 

 ad contadlum metaphyficum proxime pervenere , mox a 

 prima repulfionis adtione motum receffus concipiant ; nifi 

 vis repulfiva adtionem fuam in diftantiam quamdam (infenfi- 

 bilem quidem & miniman) extendere ac continuare poffit,» 

 adeoque nifi fphseram aliquam aflivitatis habeat; unica afti- 

 one repulfionem omnem abfolvet, proindeque refiiituti© motu 

 accelerato haud fiet; imo neceffe erit ad figurae prifiinje re- 

 Ititutionem fimpliciter faciendam, ut vis repulfiva, in folo 

 contadtu metaphyfico agens , contra legem continuitatis pro- 

 ducat una fimplici aftione vim motricera recelTuG intenfam , & 

 toti reftitutioni figurte fufficientem ; quorum prius contra ex- 

 perientiam, alterum contra receptum principium eil, 



Alterum ex refiftentia patet, qua corpora omnia ten- 

 fioni refifl:unt. Nifi enim fphgera a^tivitatis in vi attradHva 

 fpeciali, cohiefionem determinante, ad aliquod (infenfibile 

 nimirum rurfiis ac prorfus minutillimum ) fpatium extendere- 

 tur , in quacuiique tenfione corporum , qua adtu e. g. chorda 

 ad longius fpatium extenditur, aut fieri abruptio nexus debe- 

 ret, aut mox fub tenfionis initium cohaäfio vi fumma fibi 

 propria refiftere tenfioni deberet. Atqui contrarium experi- 

 mur, neque in omni tenfione nexus abruptio confequitur, 

 nee initio ftatim fumma, fed minima potius, refiftentia fen- 

 titur, Quie deinceps cum vi tendente crefcit, atque ante ab-- 

 pnptionem fumma eft. Cum ergo etiam tenfione afiqua afti* 



fadta 



