obütlle ©cwaft Me JKcid^ö^^unt) 9Tcd)töl)ant»ef in (^ac^fiett utib 

 Sranfcn ju fcl)Ud;tcn/ bic etwa banial nocf) ntd^t erblich wax, 

 unt) bon t>ct ©nabe cincö \mtiliQcn ^bwig^ abl)iens(f); bem 

 uiiflcacbt bvungcn bie (Sacf)fcn bcnnod) bacauf/ bü^ / wenn ^feid^ 

 bet ^ontg il)m bie toi.Uer(icbe ©ewalt nid^t freiwillig einräumen 

 wollte, er biefelbe auc^ xoi^a feinen SöiÜen an fic^ iu bringen 

 befugt Wike (g). 



(a) Vid. Pfeffinger ad Vitriar. Tom. I. pag. 56. 



(b) Witichindus Tom. I. ann. p. m, 6. Henricus , qui frimus libera j»o- 



teßate regnavit in Saxonia &. pag. 7. Igitur Patre Patris, & 

 magno Duce Ottone defunfto, illuftri, & magnifico filio Henrico 

 totius Saxoniae ipfe reliquit Ducatum. 



(c) Ditmar. Merfeburg. in Chron. Lib. I. p. m. 9. poft hsc Ottone IL 



Calend. Decemb. carnis univerfae viam intrante , fatpe memoratus 

 juvenis in vacuum fuccedens , haereditatem jure , & maximam be- 

 neficii partem gratuito regis fufcepit ex munere , & quod ei de- 

 fuit , cum fuis omnibus agre tulit , ac poflea ficut cum tritico lo- 

 liuni, fi ex eo latentis odii filex excrevit, <^uod Rex caute 

 confidesans , ut ignotum diflimnlat , & quem vi aliqua fuperare 

 non praäfumfit, nota Hattonis Archipraefulis verfutia . . . deci- 

 pere tentavit. 



(d) Witichindus loc. cit. p. 7. Rex autem Cunradus , cum faspe ex- 



pertus efiet virtutem novi ducis, veritus eft ei tvadere omnem 

 poteftatem Patris. Quo fatlum eft» nt indignationem incurreret 

 totius exercitus Saxonici : fide tarnen pro laude , & gloria optimi 

 ducis plena locutus, promifit fe raajora fibi daturum, & honore 

 magno gloiificaturum. 



{e) Idera loc. cit. penes Ottonem temen fummum femper, & ubique 

 vigebat Imperium. 



(f) Vid. Pfeßnger ad Vitriar. Tom. I. p. 937. 



i&) it^i^^f^hini, cit. Saxones vero fauiusraodi fimnlationibns non attcn- 

 debant, fed fuadebant duci fuo, ut fi honore paterno eum nollet 

 fpoute honorare , rege iuvito , quae vellet obtinere pofiet. 



§. 8. 



