Theoria Lun«. a85 



item ut radius 



ad fmum ang.DLE 41. 10 



ita normalis EL 177. 57 



ad fubnormalcm DE 11 6, 88 



ac deni(iue ut radius 



o , „ 

 ad finum anguli Dqc 41. 19« 30 



ita Cq = AC 179 



ad DC 118. 20 2. 072613 



Uiide cum triangulum OEC fit fimile triangulo EDL, in hoc 

 auteiH fit EC=: DC — ■ DE = 118« 20 — 116. 88 = i» 32, da- 

 bitur quoque OE per lianc analogiam 



ut radius 10* o 



ad finum ang. OCE 41. 10 9, 818392 



ita EC I. 33 2. 120^74 



ad OE o. 87 I. 938966 



ut proinde ob OL = OE + EL, OE autem = o. 87 & EL=: 177. 

 57, fit OL, nenipe ad tangentem GL & diametium FH norma- 

 lis I = 178. 44 in eadem menfura, in qua femiaxis major AC 

 eft = 179» 00, 



14. Gtuoniara igitur parallaxis lun» , per quam num. 8. di- 

 ftantia lunae deterrainata fuerat , a DD. Caflini & de la Hire Pari- 



fiis, nimirum fub latitudine 48. 50, fiiit obfervatA, pro qua tan- 

 gens GL refert horizontem apparentem, diameter FH rationalem, 

 erit femidiameter terrae parallaxi horizontali lunje in loco obfer- 

 vationis refpondens ad femidiametrum lub aec^uatore, ut OL ad AC, 

 feu ut 178. 44, ad 179.00, ac per confequens, cum, fi pro ea- 

 dem diftantia dimetieuda diverfs menfur» adhibeantur^ numerus 



A a imius 



