Theoria Lunae. 287 



univerfim corporibus , quaecunque verfus unum ideraque centruni 

 gravitant ; aut quis diftantiam per problema V. num. 8 parallaxi 

 debitam jufto majorem arguat, eo quod, ut refert Wolfuis Eiern, 

 Aftron. part. II. c. VL juxta feniorera , uirairum D. Jacobum 

 Dominicum Callini vi parallaxeos eilet diftantia lun» maxima 61 

 feraid. terrje, mediocris ^7, minima 53 & juxta Calendarium 

 Acad. Regi« Paris, anni 171 f. maxima 62, media 58, minima ^4 

 femid« terrae. 



16. Verum cum viciflim diftantia lunse mediocris in Sy» 

 zygiis juxta Vendelinura & Hugenium eft 60 feraid. fecundum 

 Copernicum 6oj & fecundum Streetum 6of . . ut habet New- 

 tonus in Princip, Math. Phil. nat. L. III. pr. 4 Theor. 4 . , ac 

 porro etiara nou attendendo ad maximas lunae digreffiones, fed 

 duntaxat parallaxin lunae in Syzygiis affumendo , per hanc (prout 

 eara fuperius num. 8. retuli ex tabulis D. de la Hire, qui eas 

 potifliraum juxta fuas obfervationes conftruxit, ita ut in bis ipfis 

 Syzygiis perquara propinque obfervationes deinceps quoque in- 

 ftitut» cum iisdem tabulis convenerint) diftantia lunje maxima fü- 

 ret 63. S7 feniid. terrse, media 59. 77 minima 55. 97, juxta D. 

 Caffini vero, qui fuas tabulas Parifiis anno 1740. edidit, diftan- 

 tia lunae maxima 63. 02, media 59. 15 , minima 5^. 28; quorum 

 tarnen uterque, ut conftat , fuerat aftronomus longe celeberrimus, 

 eo magis mox ante mediocris lunas a centro terrse diftantia a Wol- 

 fio relata jufto minor erit, quod, prseterquam parallaxin Hiria- 

 nam inter & Caflinianam mediam elegerim 5 eadem hinc dedudla 

 mediocris lunae diftantia ob maximas hinc digreffiones infuper, ut 

 num. 8 innui, notabiliter augenda fit, ita, ut ob ipfam quoad 

 extremas fere duntaxat minutias parallaxeos incertitudinem , di- 

 ftantia lunae mediocris num. 7 & 14 determinata a vera falteni pa- 

 rum abeife poilit, Gluid autem fentieudura de eo , utrum vires 



A a a gra- 



