130 



li^'Ui;iiM ielal:i. inafloi' cliaiaclcios iiicliralos iiisuper slaturri clata el nmihus parvulis <lislinguitur 

 atquo locis uiiilirosis, .sod liauil IVoiiuens, occuiiil. 



.")(). (Tal). S7i). Eiij;eron (Irooliacliensis (). 1''. Miill. ililTeil aii K. aci i roiiis ciliatis, ceteruiu iflabris, 

 lineari-laucoolatis, inferioril)us vix latiorihus, calathiis parvulis, quare autor eundeni cuin E. 

 canadensi L. , cetcrum valde alieno, comparavit. Forma sal conspicua est, ali autoribus varie 

 interpretala. Blytt (Nori,'. Fi. 2, p. 5(5iJ) varietatis titulo E. acri subjungit, Hartman (Skanil. Fl. 

 ed. XI, p. IC)) e contrario censet, euiu uiia cuiu E. elongato Led. (FI. Dan. Suppl. tab. 2.S) pro- 

 l)riain specieiu constitueie (E. Miilleii Luiul. C.brist. Fl.), cui oi^inioni taiuen obstal, (juoil in 

 gencre ))olyinorplio ililticile sit, limitos constantes statuere. (;baracteres pleri(pie variant. v. c. 

 tani in E. acri quam in E. Miillcri aclieiiia glabra v. plus minus pilosa invenire licet. neque 

 color liajjpi iiec longitudo rolativa floruiu disci ct radii conslans esl. Forinam microccplialam 

 ot angustifoliaiu, E. Droebachiensi analogam , .sed foliis hii-sulis ad E. aciem jiotius duceiulam 

 in Suecia (Musscberg pr. Falkiiping) inveni, melius igilur forsan erit, omnes hujus Iribus formas 

 scandinavicas (E. acris, vigidus, Miilleri, elongatus) in unam speciem polymorpham conjungerc. 



■57. (Tal). 901). Haec figura, aMiillero ad speciiiicn iii insula Lollandia loctuin delineata est et a 

 Valilio nomino Loontoilontis liirti. sed ilubitaiiter et ut ab eoilem verosimiliter distinclum ilc- 

 signata. Optimo jure quidem Vahl de noinine piovisorio dubitavil. plauta enim depicla me 

 judice minime esl Looiitodon, sed forma Hypochoeridis maculatae L.. foliis pinnalilidis. raiiiis 

 foliosis a typo recedens, quam (Haamlb. i D. Fl. ed. 3. p. .').s4) nomino //. macnhita fi, Mulleri 

 proposui. Similis forma postea tam in Sjaellandia (Lund) (luani in Jyllandia (Koch) lecta esl. 



58. (Tab. 006). Est Tragopocion prateiisis L. /J, iortilis Mey. (Iblor. Hanov., forina, vix varietas 

 dicenda, quae passim occurrit cum forma vulgari (foliis planis inslructa). Fries (Novit. p. 241 ) 

 ejusdem variationis menlionom facit cuin synDuyiiio T. revoluti Scbleicb. 



.51). (Tali. '.H\ et !124). In bisce tabulis He.-<i>eris taatronuJis L. rcpiacsentatur, utraque noiiiinc II. 

 inodorae designata. hacc corollis violaceis, ad Torba-k lecta. illa albitlora, ut in tcxtu indicalur 

 ,hinc inde in Sjaellandiae locis siccis occurrens". Utraque forma in hortis baud raro colilur 

 ob flores suaveolentes (quaie noiiicii ^innilnra" paruiii convcnill, sed iii Daiiia vix spinilanca 

 adest. 



()0. (Tab. 938). RottbocUia incurvata L. (Lo|ituius Trin.i. quo noiiiino baec tabula inscripta est, 

 planta Europae australis, in Dania non occurrit. Haec tigura vero nistit Lepturum fiUformem 

 Trin. /9, suhcurvatam Lge.. quae variotas spicis arcuatis dilfert a forma typica: a. stricta. (piae 

 in Fl. Dan. tab. 3(K)5 doiiicta est. 



GI. Tab. 945 (Gonforva pennatula Vahl) et 947 ((;. liiita Valill sistnnl Cladojiliorae species , Algas 

 parasiticas foventes, quae errore pro ramis ipsius C.ladopborae sumptae sunt. (Kold. Hosenvliigo). 



(i2. (Tab. 997). Specimen, quod in hac tabula nomino Filaginis gcrmanicae dcsignatur, est K api- 

 culata Sm. (F. lulescens Jord.) , quae indumento lutescente (nec cinereo) , e.alathiis in capilulo 

 singulo paucioribus, foliolis iiericlinii rubro-apiculatis etc. distinguitur a F. germanica (F. cane- 

 scente Jord.), quae repiaesentatur in Fl. Daii. tab. 2787. 



()3. (Tab. 1029). In textu noiuine Epilobii totragoni L. designatum potius est K rirpatnm Fr. 

 (E. obscurum pl. autt.) quam spccios vulgo E. totragouuin dicta (E. adiiatum Griseb.j. Fulia 

 enim spociminis delinoati |)lcraque o))posita. basi rolundata, nou decurrcnlia. ot alabastra oblusa, 

 quae oinnia iu E. viigatum bene ipiadrant. Nomen Linnaeanum E. letragonuin forsan iiolius 

 ad E. roseum Schreb. spectat, el ideo ut incertum postponendum ; E. obscurum Schreb. a 

 pleris(iue ad plantam h. I. depictam translatum, etiam dubium videtur, quare nomen cortissimuiu 

 E. virgati Fr. adhibui. Eadoin planta in Fl. Dan. tab. 2.5S8 depicta est. 



04. (Tab. 1044). Hioracium dubiuin Vahl, ad specimen in Valders Norvegiae lectum dolincaluiu niui. 

 ut voluil Hornomann (Nomencl. p. 47) est H. cyiuosum L. var., sed teste Lindeborg (Hlytl 

 Norg. Fl. 2. p. ()37) est H. dubium L. a, puliesceus. foliis pallide viridibus. caulo cl iiitlorcsccnlia 

 moUiter pubescontibus. A proxime afllni H. glomorato Froel. distinguilur calalbiis inajoribus. 

 ihi/.omato stoloniforo: H. praoaltum Vill.. cujus forinae variae huic (pioque alTmes sunl. caulo 

 olaliore, calalbiis iuinoribus ol pcriclinii foliolis angu.stioribus recedit. 



()5. (Tab. l()l-.5). l'iiilii iiiiriiliilis L. liouo depicla est, sed conlia morciii soliluiii llnio-^ iiiiiiios 



