147 



S. lililelM)|iliylliiiii Aml. lUC. Piiidr. \V1. '2. p. rilHI) ruiii Iuihki iiustrii cs.se iiU'iiliiMiii. IIikh- 

 eniiii, Aiiioiicne lioieali.s incolii. ex liesfiiptione pioisus ronveiiit. nisi quod t'oli;i iiilegeiiiiii:i 

 (nec ul in noslia sernilata) desciipta sunt. tll. Luntlstrom autem obscrvat 1. c. , 1'olia !S. 

 ivijjtutianae Miae variaie intejjerrima et serrulata, quare liic chaiaclcr foisan liaud conslans esl. 



231. (Suppl. tal>. 39). Haec figura. Salix pyrenaica norvegica inscripta, cuni .S. pyrenaica L. conjungi 

 nequil, est vero S.norveflica And., cujus 2 varietates descripsit Andersson (in Blytt Norg. Fl. 'i, 

 p. 476), altera: S. alpeslris And. (ad iiuani iiostra pertinet) te.ste And. 1. c. est liylnida ex S. her- 

 bacea et S. urlauca; altera: S. Somiiiert'ellii And. a S. Myrsinitide et S. herbacea liybrida habetur. 



'■23'i. (Suppl. lab. S4). Glohulariii riihiarix 'L. Plerique anlores aliaiu speciem [iro (!. vulgari Jjin- 

 naeana declararunt, haec, in Europa australi luiud iiifieciuens, G. Willkommi Nyiii. dicta csl. 

 Nostra vero. iu Hispania passim obvia et dein — spatio largo interjeclo — in insuHs Oelandia 

 et Gotllandia occuirens, certe G. vulgaris Linnaei primaria est. etsi Linnaeus plura synonyina 

 ad G. Willlvoinnii spectantia attulit, quare nomen Linnaeanum coUectivum esse videtur. (lum 

 Linnaeus priino plantam suam ex Oelandia descripserit, nierito a oelandica appellari potest. 

 synonyina hujus est CJ. vulgaris /?, niajor Willk. (Monogr. Globul.}. 



233. (Suppl. tali. iH). Hieracium (]iluiiibeuiii) bienne Blytt est planta perennis, nec biennis, iiuaic 

 nomen iu //. Moeaiiiiin Lindeb. iuutaluui est (cf. Blylt 1. c. 2, p. ()5(j). Barissima species, ))aucis 

 modo locis .Norvegiae lecla, roliis glaberrimis valdeque glaucis insignis. 



234. (Suppl. tab. 102). Carex brerirostris (iederstr. est planta dubiis vexata : a pierisque non s]ipcics 

 legitima babetur. et quidem M. Blytl (Norg. FL 1, p. 188) varietatem G. Gaudinianae Giilbii. 

 eam habel. duiii Hartman (Skand. Fl. ed. XI, p. 477) eandem ut formam depauperatum ail 

 G. incurvam Lightf. ducit. Haec autem opinio mihi tamen parum verosimilis videtur, lum 

 rostrum ]ierigynii in liis 2 siieciebus vakle diver.sum sit. 



235. (Suppl. taii. 11-8). Braya alpina Sternb. et Hoj^p. Specimina depicta. in Finmarkia lecta (Nor- 

 man) cuiii plaiila Al]iium Kuro]iae australis oiiinino couveniunl, sed planta nostra haud parum 

 recedit a B. (ilahella (Fl. Daii. tab. 22!!.") nomine Plaly])el. pur]nu'ascens) (cf. obs. 147) <]uam ad 

 B. alpinam ut varielalem duxit Trautvetter (Act. hort. Petrop. V, p. 36). 



236. (Suppl. tab. 1(J0). Gl. Lindeberg (Hartiii. Skand. Fl. ed. XI, p. .56) observat, nomen H. Eupatoriuin 

 Griseb. esse praeferendum , quia H. corymbosum est nomen variis speciebus ai^plicatum el ab 

 ipso Friesio 2 diversis speciebus addituiu. Tab. 162 ex Lindeb. 1. c. non nisi vaiietatis liliiln 

 ab H. Eupatorio distingui jiotesl. 



2:i7. Suiipl. lali. 160 — 172 serieni sislit l^panianiorum, in aquis Sueciae et Norvegiae borcalis praeciime 

 occurrenliimi. Guni his compaiaii dcbcl Fl. Dan. tab. 2702, quae sistit Sp. huperboreum Laest. 

 ad specimen iii (iroenlandia leclum ilidincafuui. 



19* 



