XVI VOORBERICHT. 



werksters op het bureau van het Koloniaal Museum, en voorts den 

 heer Dr. S. H. Kookdlrs te Leiden, die de schoone proeven nog 

 eens kritisch doorlas en op verschillende plaatsen verbeterde en 

 aanvulde, en den heer H. L. Gkrth van Wijk te Middelburg, 

 aan wien de lezer de vele engelsche, fransche en duitsche planten- 

 namen dankt, die ongetwijfeld in Indië welkom zullen zijn. Neder- 

 landschc namen van geslachten en soorten in dit boek, zijn zooveel 

 mogelijk die, welke in 1906 voor algemeen gebruik gekozen werden 

 door de plantennamen-commissie onzer Natuurhistorische Vereeniging. 

 Eenige biologische gegevens verschafte Dr. W. Burck te Leiden. 



Ten slotte nog een woord van dank aan allen, die het tot stand- 

 komen dezer uitgave door hun inteckening steunden, in 't bijzonder 

 aan de Geneeskundige Vereeniging voor Ned-Indië te Batavia en 

 aan de Kon. Natuurkundige Vereeniging aldaar, die voor resp. 25 

 en 10 exemplaren inteekenden. Eene kostbare en voor den boek- 

 handel onbevredigende uitgave blijft een dergelijk werk met be- 

 perkten afzet steeds, en zij die dit boek «;'?«</- vinden mogen bedenken, 

 dat zij toch nog slechts weinig meer dan de drukkosten betaald hebben. 



Intusschen, het boek is tot stand gekomen, niet door Staatshulp, 

 doch propriis viribus, en gesteund door veler belangstelling. Ik hoop 

 dat die belangstelling zich verder ook daarin zal uiten, dat velen 

 in Indië mij toezenden de aanvullingen en verbeteringen die noodig 

 blijken bij het dagelijksch gebruik van dit boek in verschillende deelen 

 van den Archipel. Daarvan zal dan, overeenkomstig hetgeen op 

 blz. 397 en 399 te lezen is, een dankbaar gebruik gemaakt worden 

 tot samenstelling van een Supplement. 



^^^. -^ 



„Filet's Woordenboek verscheen in het jaar 1876, en vulde ongetwijfeld eene 

 leemte aan, die in de literatuur over Indische planten viel op te merken. Wil men 

 eene inlandsche plant nader leeren kennen, dan is de rechte weg tot die kennis, 

 haar volgens de regels der botanische systematiek te determineeren. Maar deze 

 rechte weg is, voor de meeslen ten minste, ditmaal nu eens niet de kortste, en zij 

 zien dus naar een eenvoudiger en gemakkelijker middel uit : willen hun doel langs 

 een omweg bereiken. De gewone manier is, dat men aan een inlander den inlandschen 

 naam der |ilant vraagt, en nu in een botaniscli boek de gegevens opzoekt, die bij 

 die plant, of juister bij dien naam, te vinden zijn, en die in vele gevallen wel een controle 

 aan de hand geven of de medegedeelde inlandsche naam de juiste is. Dat dit in 

 de praktijk zoo gaan zou, hebben alle botanische auteurs begrepen ; van den een- 

 voudigen Ru.mphius tot den geleerden Blume toe. en daarom hebben zij allen 

 getracht, op het spoor der juiste inlandsche namen te komen. 



Dit is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan, en de verzamelaar van planten- 

 namen heeft meer dan 50% kans, dat hij een fout begaat; omdat hij een verkeerden 

 inlandschen naam hoort, of een inlandschen naam verkeerd hoort. 



Het comble van verwarring ontstaat natuurlijk, als de inlander, dien men raadpleegt, 

 een onjuisten naam opgeeft, en men zelf dan nog een fout bij het determineeren 

 begaat: dan is er geen touw meer aan vast te knoopen, en toch zijn er vele namen 



