XIV VOORBKRICHT. 



die ine(lisclic aanwijzin^-en, waar zoo era- veel hiji^eloof en kwakzalverij 

 tusschcn schuilt, niet missen, maar zij behoorden ccniyszins op den 

 achtcrorond jrezet te worden, en dat kon het best geschieden door 

 de Indiiiche /o/^-/ore, die bij Fii.kt geheel ontbreekt, en die zulk een 

 mooien kijk geeft op 't leven van den inlander in verband met de 

 hem omringende plantenwereld J) Ik zelf bracht uit Indië eene 

 kostelijke verzameling botanische spreekwoorden, raadsels, gezegden 

 enz. mede, en de heer dk Ci.i:kc(j wist er nog andere uit de rijke 

 literatuur van Indische taal- en letterkunde op te diepen. Het ver- 

 heugt mij, dat te dezen opzichte dit werk van den beginne af zóó 

 geworden is als 't nu is. In andere opzichten liepen echter onze 

 meeningen over een „Filet-deClercq" uiteen: de schrijver wilde van 

 Filet niets weten en zou er een groot werk in meerdere deelen van 

 maken, eene verlustiging der lexicographen, met de tallooze inlandsche 

 namen bij iedere plant kolomsgewijze gedrukt. En mij stond een 

 beknopt handboek voor den geest, in één deel, de namen in 

 gesloten regels; een werk dat voor het dagelijksch gebruik van 

 geheel het Indisch publiek even handig zou zijn als de oude bilct, 

 maar dat de werkelijk grove fouten van dat boek en zijne onvol- 

 ledigheid niet zou deelen. 



Daarover, d. i. de wijze van opvatting en uitvoering, zijn wij 

 het nooit eens geworden, en wilde ik den oud-resident niet ontstemmen, 

 dan moest ik, als ik hem later van mijne nieuwe woonplaats Haarlem 

 uit bezocht, maar liever zwijgen over de vorderingen van het Plant- 

 kundig Woordenboek, dat /ny met trots en il' met angst zag groeien 

 tot een omvang, die wel hemzelven en anderen imponeerde, maar 

 die ongelukkig ook ten gevolge had: dat geen uitgever het aan- 

 durfde tot drukken over te gaan — eene bittere ervaring tlie den 

 schrijver geenszins is bespaard gebleven. 



Niet op den vorm van dit boek is dus tijdens het leven van 

 den heer de Clercq door mij veel invloed uitgeoefend, doch. . . even- 

 min op den inhoud, ofschoon ik hem trouw de gegevens ter inzage 

 zond, die in de boekerij van het Koloniaal Museum over planten- 

 namen inkwamen. Toen ik overeenkomstig zijn wensch het hand- 

 schrift na zijn overlijden van zijne weduwe ontvangen had, zoo 

 mogelijk ter uitgave, was de tekst mij vreemd, en moest ik weldra 

 constateeren dat het taalkundig gedeelte mij bijzonder goed ver- 

 zorgd scheen, doch het plantkundig deel veel te wenschen overliet. 

 Bij al zijn accuratesse en het streven zijn groot W'oordenboek zoo 

 goed en zoo volledig mogelijk te maken, was de schrijver uiterst 

 moeilijk toegankelijk voor raadgevingen van anderen, en zoo had 

 hij in den botanischen tekst der boekwerken, die hem ten dienste 

 stonden, zonder zaakkundige hulp veel minder den goeden weg weten 

 te vinden, dan in de hem beter vertrouwde linguïstische werken. 

 Fouten, die elk botanicus hem gaarne verbeterd had — eene plant 



1) Voor eene inleiding tot de Indische botanische folk-lore, verwijst schr. naar 

 de voordracht over „Plant-lore" in het Albi/m der A'atuur 1899, blz. 141. Voorts 

 naar zijne artikelen „Plantlore" en „\'\MAiir\i\\xmtn" 'm At Encyclopacdie van Ked. Indië, 

 1)1. III, blz. 275 en 267. 



