X INLEIDING. 



over vreemdelingen in gebruik, kunnen zij in een plantkundig woor- 

 denboek gemist worden. 



De kennis der dialecten van het Javaansch is nog gering; tot 

 grondslag der studie heeft men de taal der Vorstenlanden gekozen 

 en dit was zonder twijfel juist ; echter zijn de plaatselijke afwijkingen 

 vele, vooral in de oostelijke gewesten, en van daar dat afzonderlijk 

 het Oost-Javaansch is vermeld, hetgeen evenwel in eenigszins ruimen 

 zin moet worden opgevat. De als onderzoeker der Javaansche boom- 

 flora zoo verdienstelijke houtvester Dr. S. H. Koorders heeft ge- 

 tracht dit te verhelpen door voor de Javaansche boomnamen 

 uitdrukkelijk aan te geven, waar die alleen voor deze of gene 

 soort gelden ; maar zulke opgaven kunnen eerst waarde krijgen, 

 zoodra de grenzen der dialecten behoorlijk zijn omschreven. 



Hetzelfde is het geval met het Socndaasch, zijnde de taal van 

 West-Java, met uitzondering der noordkust, alwaar voor Bantam 

 en Cheribon dialecten van het Javaansch in zwang zijn, en het 

 strand om en nabij Batavia, dat een mengelmoes van meerdere 

 talen tot spreektaal heeft verheven. Natuurlijk is het te Buitenzorg 

 gesproken .Soendaasch voor plantennamen het best bekend, door de 

 hulp van het inlandsche personeel aan 's Lands Plantentuin ver- 

 bonden. De verschillen met de taal der gewesten Krawang, Cheribon, 

 Preanger, Zuid-Bantam en Bataviasche Ommelanden zijn evenwel 

 te onbestemd om van een splitsing in dialecten te gewagen. 



Heel wat beter is het dienaangaande gesteld met het Madocreesck, 

 dat binnen kleiner kring gesproken gemakkelijker kan worden over- 

 zien en waarvan Kiliaan de drie dialecten en het Kangcjaiisch met 

 veel zorg heeft nagegaan. Van dezen uitnemenden kenner der met 

 onze karakters zoo moeilijk terug te geven Madoereesche taal is de 

 spelling geheel overgenomen, met het geringe verschil, dat de 

 kritische teekens werden weggelaten ter wille der eenvormigheid, 

 om in een Nederlandsch werk slechts die klanken te behouden, 

 welke voor Nederlanders volkomen verstaanbaar zijn. 



De meest verbreide taal in Nederlandsch Indië, die overal optreedt 

 als middel tot wisseling van gedachten met vreemdelingen, is het 

 Malcisch; het gevolg hiervan, dat de Maleiërs, als zijnde een zee- 

 varend volk, vooral in vroeger tijden hunne tochten langs de kusten 

 van nagenoeg alle eilanden uitstrekten, en bij het aanknoopen van 

 handelsbetrekkingen hen, met wie zij in aanraking kwamen, noopten 

 tot aanleering hunner taal. Dat zulks tot groote verbastering moest 

 leiden, ligt voor de hand; en als op dit oogenblik Maleisch het 

 zuiverst gesproken wordt op de Bangka- en Riouw-groepen, de 

 noord-oostkust van Sumatra en het zuidelijk deel van het schiereiland 

 Malaka, daar onderging het elders, hool'dzakelijk door den invloed 

 van plaatselijke talen, groote wijzigingen, waarmede men echter 

 rekening moet houden om verstaan te worden. \'oor zoover die 

 afwijkingen in de plantennamen konden worden nagegaan, zijn zij 

 telkens opgegeven. 



Bovendien ontstond langzamerhand, wel het meest ten behoeve van 

 westerlingen, een idioom dat, alleen gegrond op gebrekkige woorden- 

 kennis, de vormveranderingen der taal zoo goed als geheel ver- 



