55 
WO 
vO 4 O9 Ou 
e) 
hej 
55 
59 
VOE OR KH VIT 
deeze Heer my niet alleen met zyne Vriendíchap, maar hy bragt my ook, door 
zynen byftand, offchoon my myne zwakheid zeer wel bekend ware, tot eene nieu- 
we en myne neiging zo aangenaame Onderneeming. Dewyl, echter, tot uitvoe- 
ring van dezelve aanmerkelyke Koften vereifcht werden, zo kan ik niet nalaaten 
die groote Patroonen en waardige Begunftigers, welke my door hunnen byftand 
onderfteund en aangemoedigd hebben „ alhier met de grootfte dankbaarheid te 
roemen en hunne Naamen met veel agting te melden: te weeten, 
Mylord … … ‚ Hertog van Chandois. 
Mylord Tomas, Graaf van Oxfort. 
Mylord Tomas, Graaf van Macclesfield. 
Mylord Jor. PERCIVAL. 
Sir Georg MARKHAM, Baronet, Lid van de Kon. Societeit, 
Sir HEeNR. Gooprick, Baronet. 
Sir HANS SLOANE, Baronet, Prefident van de Kon. Soc. en van het Coll. Med, 
De Heer FRANC. NICHOLSON, Gouverneur van Zuid - Karolina. 
De Heer R. Meap, Doktor der Geneeskunde en Lid van de Kon. Societeit. 
De Ridder Kar. Dugois, Lid der Kon. Soc. 
De Ridder Jorn Knicur, Lid der Kon. Soc. 
De Heer Wir. SHERARD, Doktor in de Regten en Lid der Kon. Societeit. 
» Ik vertrok, derhalve, in % jaar 1722, wederom uit Engeland naar Karolina, 
welk Land my zo veel te meer een onderzoek en Befchryving waardig fcheen te 
zyn, hoe minder de Dingen, welken hetzelve voortbrengt, (zodanigen als enkel 
den Koophandel betreffen, gelyk Ryfít, Pek en Teer, uitgezonderd.) tot nog 
toe bekend waren: niettegenftaande dit Land reeds meer dan een Eeuw van de 
Engelfchen bewoond is, en in vrugtbaarheid niet toegeeft aan eenig ander Land, 
‚ zynde ook van de Natuur, op veelerley wyzen, by uitftek gezegend. Ik kwam 
dan den 23 Mey des Jaars 1722, na eene wel aangenaame maar wat lange Reize, 
in Karolina aan. Het ontbrak ons op dezelve niet aan zulk tydverdryf, als men 
by het doorvaaren van den Oceaan niet zelden gewoon is te vinden. Wy vingen 
‘er, naamelyk, Zee- Honden, Bruinviflchen, Dolphynen, Bonieten, Albicoren 
en andere Viflchen, en, wanneer wy zo gelukkig waren, van de drie laatften 
magtig te worden, dan hielden wy daar van een fmaakelyken Maaltyd; doch de 
Matroozen , die een geruimen tyd niets dan Gezouten Vleefch genooten hadden, 
namen het Vleefch der Zee- Honden en Bruinviffchen voor lief. Een ander ver- 
maak bragten ons dikwils de Dolphynen aan, wanneer zy Jagt maakten op Vlie- 
gende Viffchen. Na dat zy die in de hoogte gedreeven hebben, doen zy verder 
niets meer, dan dat zy, als zeer gezwind zwemmen kunnende, dezelven ten vin- 
nigfte vervolgen, tot dat de Vliegende Vifch eindelyk moede wordt, en wegens 
de verdrooging van zyne Wieken in ’ Water vallen moet; dus dikwils zig zelf in 
de Kaaken van zyn Vyand werpende. Dikwils is hy ook in de Lugt weinig vei- 
liger dan in het Water: want naauwlyks dus de Dolphynen ontvlooden zynde, 
wordt hy de Roofvogelen ten prooy. Doch, * gene ons het meeft verwonder- 
de, was eene over ons Schip zweevende en rondom zwervende Kat-Uil: niette- 
genftaande wy ons op de Noorder Breedte van by de 26 Graaden, ongevaar in % 
midden tuffchen het Vafte Land van Afrika en Amerika, bevonden; hetwelke, 
zo ik meen, byna een Weg van zeshonderd Mylen uitmaaken moet. Deeze Vo- 
gels hebben anders korte Wieken, en kunnen, zo veel men waargenomen heeft, 
niet ver vliegen; gelyk dan ook de Jongens, als zy die gevangen hebben , met 
dezelven fpeelen, en telkens, na dat zyze hebben laaten vliegen, wederom grypen 
en vangen. Na dat nu deeze Kat-Uil eenige maalen getragt had uit te ruften, ver- 
looren wy haar uit ons Gezigt. Op dergelyke manier liet zig ons op dienzelfden 
Dag, zynde de 22 Maart, een Havik met een witten Kop, Borft en Lyf, zien, 
ER 5 „en 
