EN ZELDZAAME VOGHLEN, 9 
een fmal Vlies van bleeke Vleefchkleur omringd. Het bovenfte deel van den Kop 
Is rood, of heeft de Kleur van een Sevilifchen Oranje-Appel, welke Kleur aan het 
agterfte van den Kop allengs groen wordt, en zig met de Kleur van de Rug ver- 
mengt. De onderfte zyde van den Vogel, het midden van de Rug, de Wieken en 
Staart, zyn fchoon groen, en wel zodanig, dat de Hals, Borft, Buik en Schenkels 
helderer ; de Rug, Dekvederen der Wieken en der Staart donkerer ; maar de grootfte 
Slagpennen het allerdonkerfte zyn. De onderfte helft van de Rug en de Stuit zyn, 
tor aan de Staart, even zo {choon rood of Oranje-Kleur als de Kop, doch zo, dat zig 
het Groene met deeze Kleur vermengt, tot dat die cindelyk, op ’t midden van de 
Rug, geheel verdwynt De Beenen, Pooten en Klaauwen, zyn V leefchkleurig en 
de Vingers ftaan gelyk aan andere Pappegaaijen. De inwaardfe zyde der Slagpen- 
nen, en de onderfte Vlakte van de Staart, zyn blaauw, doch trekken een weinig 
naar het.Groene. 
Deezen Vogel heeft Doktor Cromwerr. Morrimer, Sekretaris van de Ko- 
ninglyke Societeit, in Liqueur uit Holland gebragt, alwaar hy denzelven, benevens 
andere dingen, die uit een Hollandíche Volkplanting in Ooft-Indie gekomen waren, 
gekogt hadt. Hy hadt de goedheid, van my denzelven ter Aftekening te leenen. 
De Vogel lag in een gekamterde Wyngeeft, en fcheen, zo lang hy in dezelve was; 
bruin te zyn; of fchoon het Glas fyn en de Wyngeeft helder ware: doch ‚ toen hy 
‘er uitgenomen, gewaflchen en gedroogd werdt, kreeg hy de boven befchreevene 
Kleuren. Naar myne meening is deeze Vogel nog van geen Autheur befchreeven. 
_ » Dewyl in deeze befchryving van een andere kleine Pappegaay gewag gemaakt 
» wordt, dien ALBIN in *t Derde Deel van zyne Matuurhke Hiftorie der 7 ogelen 
s hadt afgebeeld en befchreeven; zo hebben wy denzelven hier willen byvoegen. 
» Dienvolgens vertoont zig ook , op onze Elfde Plaat, Ee 
» De kleine groene Parkiet uit Ooft- Indie (*): Waar van de befchryving, by 
»_ ALBIN, aldus luide”. Deeze Vogel is weinig grooter dan een gewoone Leeuwrik. 
Zyn Bek heeft eene donker geele Kleur, en ftaat, gelyk in alle Soorten van Pap- 
pegaaijen, krom. De Oogappel is zwart; het voorfte deel van den Kop en Hals 
{Choon Scharlaken-rood. Het agterfte deel, daar en tegen, van den Kop, de Rug, 
Borft en Wieken, zyn fierlyk groen. De Vederen van de Stuit praalen met eene 
glanzig blaauwagtig groene Kleur. De Staart is kort. De drie buitenfte Vederen 
zyn aan ieder zyde Scharlaken-rood, met eenen zwarten Rand, en aan ° End groen: 
de Pooten en Vingeren vuil Afchgraauw. Het zyn tamme en zeer fraaije Vogeltjes. 
Gemeenlyk houdt men het Mannetje en Wyfje by elkander in één Kouwtje; zynde 
het Wyfje daar aan kenbaar, dat het den Kop zo fchoon rood niet heeft als het 
Mannetje. Het Paar wordt voor twee Guinies verkogt, en by den Heer BLAND;, 
die te London aan Towerhill in de Tyger woont, kan men ze krygen. 
»» Zo iemand, de tegenwoordige Afbeelding met die van den Heer Arin 
» zelf vergelykende, eenig onderfcheid daar tu{lchen mogt waarneemen, zo ge- 
» lieve hy op te merken, dat onze Afbeelding naar het Natuurlyk Voorwerp 
» zelf is afgezet”, 
(*) Pûttacus parvus viridis ex Indiâ Orientali, Ars. do. IL ps 15, T. 15. Nat, Hit. IV. ft. bl. 270. 
1. De. te | PLAAT 
