EN ZELDZAAME VOGELEN. 13 
SSSssss EEL Een ee en 
Pali AA TeV 
De Karolinifcbe Geitenmelker (16). 
Deeze Vogel komt met de befchryving overeen, welke de Heer Wirrouauny, 
bladz. 107, van een anderen van gelyken naam geeft, doch is wat kleiner. Zy be- 
vinden zig zeer overvloedig in Virginie en Karolina, alwaar men ze de Ooftindifche 
Vledermuizen noemt. [De grootte is omtrent als die van eene Koekkoek]. Zy laas 
ten zig het meeft des avonds, inzonderheid met betrokken Lugt, zien. Wanneer 
Yer Regen zal komen, dan is de Lugt met dezelven opgevuld, en alsdan vervolgen 
en vangen zy de Vliegen en Kevers. Hun Gezang beftaat in een louter Ge- 
Schreeuw ; doch, wanneer zy zig nederlaaten, en‚ om van den Grond op te komen; 
vlug wederom opwaards flygen, dan maaken zy een ongewoon hol Geluid, dat in- 
zonderheid de vreemde Luiden in de Avondfchemering voornaamelyk befpeuren;, 
zonder de oirzaak daar van te zien. Dit Geruifth komt met dat gene overeen, 
% welk de Wind in een hol Vat blaazende veroirzaakt, en daarom geloof ik, dat het- 
zelve daâr van daan komt, dat zy met opgefperde Kaaken fnel tegen de Lugt aan 
vliegen, om hunne Prooy te vangen, welke in Vliegen, Kevers of Torren en an- 
dere Infekten , beftaat. | 
Gewoonlyk leggen deeze Vogels twee Eijeren, die in gedaante , grootte en 
kleur, naar Kievits-Eijeten gelyken. Zy leggen dezelven maar op de bloote 
Aarde neer. 
Ik heb de Maag van een Geitenmelker met half verteerde Torren en andere In= 
fekten opgevuld gevonden, en onder deeze overblyfzelen fcheenen my ook de Poo- 
ten van een Mol-Krekel (G7yl/o- Talpa) te zyn; doch zy waren zo verteerd „dat ik my 
dienaangaande niet kon verzekeren. Dewyl het echter beiden Nagtdieren ZYN, ZO 
is dit te waarfchynlyker. ’s Winters ziet men deeze Vogels niet. De Mol-Krekel 
wordt in Virginie en Karolina, gelykerwys in Engeland, op Moerallige Gronden 
gevonden, en {chynt van de onze niet te verfchillen. 
REET ADEL AEEA A HEEE DE EEE EDE REECE BE 
PL A A T XVII 
De zwart en wit bonte Ysvogel (17). 
Deeze Vogel is zo groot als eene Zing- of Witte Lyfter, en de Af beelding ver- 
toont hem in zyne Natuurlyke grootte. Hy heeft een lange regte Snebbe; den 
Kop, die tevens lang is, plat van boven, en eenen korten Hals : doch de Kop 
fchynt, naar evenredigheid van het Lyf, niet zo groot te zyn, als in anderen van 
dit Geflagt. Hy heeft zeer lange Vlerken en eene lange Staart. Alle Soorten van 
Ysvogelen hebben korte Pooten. De Bek is lang, aan * Grondftuk zeer dik en loopt 
in eene fcherpe Punt uit. Deszelfs Kleur is zwart en het bovenfte deel heeft aan 
ieder zyde een Geutje, in welke, digt aan het Grondftuk, de Neusgaten ftaan. 
De Oogen zyn regt boven de hoeken van den Bek geplaatft: De Kruin van % 
Hoofd en ° agterfte van de Nek zyn zwart. Van de hoeken des Beks af loopt, on- 
der de Oogen, een breede zwarte Streep, die agter den Hals zig met de gezegde 
Kleur 
(16) Caprimulgus. Cares. Car. I. T. 8. Brass. Av, (17) Ifpida ek albo & nigro varia, Perfica. Eow, 
IL, p. 470. T. 44. Jonst. 4. 53. T.2o. Arn. 4v.I. Av. 1 T.8, Brass. Av. IV. p. 520. T. 39. £. 2. Alcedo 
p. 10, T. ro, Caprimulgus Europeus. Linn. Sy}, Nat. _rudis. Linn. Syft. Nat, XII. Gen. 62. Sp. 12, Nar, Hift, 
XII. Gen, 118, Sp. 1. Nat. Hit. IV. St. Bl. 616, IV. St, Bl, 407, P]. XXXVL £. 2. 
J, Deel, D 
